Eilt.blog

Dagboek zondag 12 juli 2026

Zondag was vooral een luie dag. Na wat wandelen en fietsen heb ik mijn huurfiets weer afgegeven.
Omdat ik niet wil verbranden (en mijn sunblock bijna op was) heb ik een korte wandeling gelopen en kort het strand bekeken. In het Heartbreak-hotel (wat geen hotel is maar een strandtent) een koffie met een erg droge cheesecake gehad.

De rest van de dag een handwas gedaan en mijn boek gelezen over rampzalige reizen.

Overigens was mijn eigen meest rampzalige reis een treinvakantie in 1992 naar Spanje. We hadden toen elke dag slecht weer. Er werd ingebroken in de huurauto – en van alles meegenomen. Ook waren er andere tegenslagen.
We zijn toen een week eerder terug gegaan omdat het prachtig weer was in Nederland. Onderweg hoorde ik dat mijn werk failliet was.
Uiteindelijk hebben we toen een paar dagen doorgebracht op Terschelling bij Lies, niet zo ver van waar ik nu ben 😊

Overigens ben ik daarna nooit meer in Spanje geweest…

Route vandaag https://www.komoot.nl/tour/3106311801
Terug naar https://eilt.nl
Herinnering bij vandaag: “Wonderwater” https://wp.me/peDnKB-3C

Dagboek zaterdag 11 juli 2026

Gisteren vond ik een teek die zich had vastgebeten op mijn linker bovenbeen net onder mijn korte broek.

Vanmorgen zat ik voor mijn tentje en werd ik zelfs twee keer gebeten. In mijn rechterhand en op mijn rechterbovenbeen. De tekens heb ik verwijderd maar je weet nooit of je op tijd bent. De komende maand moet ik die plekken in de gaten houden op rode plekken. Eén keer eerder kreeg ik zo’n reactie en moest ik aan de antibiotica om Lymeziekte te voorkomen.

Als soloreiziger is er een extra angst dat je misschien een teek niet ontdekt omdat die bijvoorbeeld op je rug zit.
De Lymeziekte is zeker geen pretje. Er zijn mensen die bijvoorbeeld jaren rondlopen met psychische klachten waar ze geen verklaring voor kunnen vinden – totdat blijkt dat Lymeziekte de oorzaak is.

Vandaag heb ik vooral gefietst. Over de Waddendijk en door diverse dorpjes. Het was bijna de hele dag bewolkt maar er was weinig wind, lekker weer om te fietsen.

Mijn uitgelezen boek heb ik achtergelaten bij de Boekenboer – en meteen een nieuwe gekocht: “Rampenreizen”. Een boek over rampzalig verlopen reizen 😁
Een prachtige winkel trouwens!

Terug naar https://eilt.nl
Herinnering bij vandaag: https://wp.me/peDnKB-3x

Dagboek vrijdag 10 juli 2026

Na het ontbijt heb ik nog lange tijd in de schaduw van een boom gezeten. Mailtjes gelezen en filmpjes bekeken. Soms maak ik mij zorgen over mijn lichte tot matige “YouTube-verslaving”😁
Zo’n filmpjeslust is niet alleen maar slecht want er zijn veel kanalen met goede inhoud. Maar die AI-soep die ik vaak zie (vooral in de Shorts) is gewoon slecht en lui.
Kanalen die ik volg zijn bijvoorbeeld: Not Just Bikes, Bloomfield Art Restoration, The Guardian, Weet Je Dat Ook Weer, Map Men, RobWords en werk van soortgelijke makers. En natuurlijk volg ik allerlei wandel-kanalen 🦶
Tijdens het wandelen luister ik geregeld naar podcasts en muziek.

Vandaag fietste ik naar het verste fietspunt in het oosten van Terschelling, bij de Boschplaat. Daarvandaan ben ik gaan wandelen over het strand naar het verste punt in het oosten, ver voorbij het drenkelingenhuisje. In de verte zag ik de vuurtoren van Ameland.

Onderweg gezwommen, dat is logisch in deze hitte 🔥

Om mijzelf extra te beschermen tegen de felle zon heb ik een paraplu als parasol gebruikt. Best effectief bij een strandwandeling.

Route vandaag heen: https://out.ac/IiRuwX
en terug: https://www.komoot.nl/tour/3099373818
Terug naar https://eilt.nl

“Er zou een beeld van Sil moeten komen op Terschelling.
Om de eilanders eraan te herinneren waar ze vandaan komen Om de argeloze wandelaar te waarschuwen dat dit paradijselijk eiland geboetseerd is uit woede, intelligentie, strijd, verzet, heroïek, uitzinnige vreugde, adembenemende liefde en bodemloos verdriet. Omdat dit fictief personage de ziel portretteert van de eilanders van Terschelling, de ouden zowel als de jongen.“
(Jan Decleir)

Dagboek woensdag 8 juli en donderdag 9 juli 2026

Woensdag is de eerste dag ‘alleen’ op Terschelling. Mijn bedoeling is om hier een aantal dagen te gaan wandelen maar vandaag was eerst een fietsdag. Van uitslapen kwam niet zoveel want het was al snel te warm in de tent. Misschien moet mijn volgende tent een witte worden – zo’n donkere werkt in de zon als een oven 🔥

In Hoorn haalde ik een huurfiets. Alles alleen lopend doen is vaak onhandig vanwege de lengte van Terschelling.

Inmiddels mijn eerste boek uitgelezen, zie de vorige blog. Ik heb twee papieren boeken meegenomen en heb ook nog leesvoer op mijn telefoon staan. Van ieder boek dat ik ga uitlezen maak ik een kort verslag op mijn blog. Wel een beetje ongewoon om papieren boeken mee te nemen in een rugzak. Omdat ik alles op mijn rug moet dragen ben ik meestal kritischer.

Donderdag ben ik met het volgende boek begonnen, maar ik heb ook gefietst en gewandeld. Onderweg heb ik een hoog duin beklommen. Daar een horizon-foto gemaakt. Zie https://photos.app.goo.gl/5Wq9JzBG4tx9byXb9 (als je er op klikt kan je ‘rondkijken’)

Het boek ‘Sil de Strandjutter’ heb ik nog nooit gelezen. Langs het pad naar het Heartbreak-hotel staat een monument bij dit boek. Misschien moet ik die ook aan mijn leeslijst toevoegen?

Soms is het bijna te zonnig om te wandelen. Dan schuil ik in de schaduw van de bomen. Ik heb een paraplu met uv-filter bij me, misschien moet ik gaan wandelen met die plu?
Diezelfde donderdag ben ik ‘s avonds naar het strand gegaan voor de zonsondergang.

Morgen, vrijdag hoop ik een lange tocht te gaan wandelen.

Terug naar https://eilt.nl
Herinnering bij vandaag: https://wp.me/peDnKB-3t

“Ik begreep het ergens wel maar ook weer niet”, citaat uit De koffiebar van de tweede kansen.

Een roman geschreven door Shiori Ota, uit het Duits vertaald door Lucienne Pruijs.

ISBN 978 90 443 6971 7

Stel dat je op een belangrijk moment in je leven een foute beslissing neemt. En dat je daarvan heel veel spijt hebt.

Zou je dat moment van je leven opnieuw willen meemaken, zodat je een betere keuze kan maken?

In deze roman kan dat! Binnen de tijd die nodig is om een goede kop koffie te zetten (4 minuten en 33 seconden) krijg je in koffiebar Tacet een herkansing.

De hoofdpersoon, het tienermeisje Himari, heeft een bijzondere superkracht – zij kan mensen die herkansing geven. Maar kan ze zichzelf ook een herkansing geven?

Dit gemakkelijk leesbare boek speelt zich af in het hedendaagse Japan. Het is goed geschreven. Ik kon me meestal gemakkelijk inleven in de personages.

Ik vier op dit moment mijn vakantie op het eiland Terschelling. Het boek leg ik hier ergens neer voor de volgende lezer.

Hoe zou het zijn om een week te wandelen zonder internet en zonder smartphone?

Dat lijkt me eigenlijk wel een leuk plan voor de nabije toekomst. Ik heb nog een ‘domme’ telefoon liggen zodat ik dan wel kan bellen en sms’en 📞

Ik neem dan een boekje en een pen mee om een verslag te schrijven en misschien tekeningen te maken. Die kan ik dan later alsnog online delen. Wat vinden jullie? 📝

Vandaag heb ik met een drietal vrienden een leuk rondje gelopen over Terschelling. Door het bos, langs heidevelden en duinen. Een beetje zon, prima wandelen!

En natuurlijk een stukje over het strand, met een stevige bries. Het verslag staat deze keer in Komoot:

https://www.komoot.nl/tour/3091595163

Verder natuurlijk op terrasjes wat gegeten om het vakantiegevoel compleet te maken 😁

Terug naar https://eilt.nl
Herinnering bij vandaag: https://wp.me/seDnKB-kroon

Dagboek maandag 6 juli 2026
Mijn rugzak is weer ingepakt, ik ga wandelen!
Het Ziltepad laat ik nog even rusten. Eerst kilometers maken op Terschelling. Een goede oefening voor de Groningse Vierdaagse.

Vandaag ging het OV weer mis. De trein van Groningen naar Leeuwarden moest vanwege een storing opeens stoppen bij Hardegarijp. Gelukkig was het treinvervangende busvervoer ongewoon snel – anders had ik de veerboot in Harlingen niet gehaald. Volgens mij stapte ik als laatste in de boot.

Het was trouwens erg druk in Harlingen door Sail Harlingen https://harlingensail.com/

Een vriendin was op dezelfde veerboot richting eiland maar haar ontdekte ik pas na twee uur, bij aankomst in de haven van Terschelling.

Nadat we samen wat hadden gedronken ging zij met de fiets verder. Ik ging wandelen langs de dijk en door de polders naar de camping bij Hoorn.
Leuke route: https://out.ac/IiLTKA

Terug naar https://eilt.nl

Herinnering van precies twee jaar geleden:

https://wp.me/peDnKB-3h

“It is good to have an end to journey toward; but it is the journey that matters, in the end.” – Ernest Hemingway

Dinsdagavond ben ik gaan wandelen om opnieuw de zon te zien ondergaan boven het Amelander strand.  Gelukkig kwam ie woensdag weer op 🔥

Woensdag was mijn OV-reisdag.

OV-reizen kunnen heel avontuurlijk zijn, vooral als er onderweg problemen zijn. Maar eerst moest ik alles inpakken op de camping, bij die hitte was dat geen pretje. Toen ik later met de rugzak onderweg was stopte een auto.

“Zal ik je naar de boot brengen?”

Heel vriendelijk aangeboden maar dat was heel onhandig omdat ik dan erg lang moest wachten in de hitte op de pier, tot mijn ferry zou komen. Nu liep ik naar Nes voor wat boodschappen en afkoeling op een bankje onder de bomen 🌳

De airco op de veerboot kon de hitte nauwelijks aan. Maar als je stil bleef zitten viel het mee 😊

Daarna de bus naar Leeuwarden genomen, daar overstappen op de trein naar… Buitenpost?

De trein ging niet naar Groningen want door de hitte was ergens iets elektrisch uitgevallen. Gelukkig reden er treinvervangende bussen voor het stuk tot het hoofdstation in Groningen, met voortreffelijke airco! 🌬️

Daarna bracht de trein mij naar huis 🏠

Toch wel fijn om weer thuis te zijn!

Nu en dan krijg ik van Eilt.blog een herinnering uit het verleden: https://wp.me/seDnKB-dorst

Terug naar https://eilt.nl

Dagboek maandag 22 juni en dinsdag 23 juni 2026

Ik ga het Ziltepad pauzeren en verder lopen als de temperatuur weer normaal is. Misschien in juli of nog later. De hitte is voor mij gewoon te hoog de komende tijd. Op Ameland valt het gelukkig enorm mee maar woensdag zou ik vertrekken naar Minnertsga om het Ziltepad weer op te pakken.
In Leeuwarden, dat is ongeveer de regio van de volgende etappes, zien de verwachtingen er zo uit:

“Maar wat ga je nú dan doen?” hoor ik je zeggen. Eerst maar even een aantal dagen naar huis. Daar is waarschijnlijk ook van alles te doen 😊

Gisteren heb ik een lange wandeling gelopen van de camping naar de strandtent bij Ballum. Die heet tegenwoordig Sea You @ Ballum. Om de paar jaar veranderen strandtenten van naam, is mijn ervaring. Een soort reset, denk ik.

Verder was het een heel ontspannen dag. Het was wel fris, 18 graden met stevige zeewind.

Vandaag was opnieuw een luie dag – maar nu 21 graden met minder wind. Na een duik in de zee en een stukje fietsen heb ik de huurfiets weer ingeleverd bij de verhuurder. Prima fiets maar ik was hier ongeveer de enige volwassene zonder trapondersteuning 🚲

Deze avond ga ik de dag afsluiten met een avondwandeling naar de zonsondergang.

Morgen naar huis!

Route naar Ballumerstrand https://out.ac/IiZIEA
Terug naar https://eilt.nl

Dagboek zondag 21 juni 2026

Deze Vaderdag was tegelijkertijd het begin van de zomer – om 10:25 uur, om precies te zijn! De vogels probeerden mij wakker te maken maar toch was ik laat.⏰

Ik was een beetje laat vanmorgen en besloot daarom niet naar de Magnuskerk in Hollum te gaan maar naar de Vermaning in Nes, dat is dichterbij. Voor de preek maakt het niet uit want dezelfde spreekster deed beide diensten na elkaar.

De Vermaning is van oorsprong een doopsgezinde kerk, gebouwd als een eenvoudige schuilkerk. Zij mochten in vroegere eeuwen niet te veel opvallen want ze behoorden niet tot de ‘correcte’ protestantse kerken ⛪

Ik moest de kerk echt opzoeken want het gebouw was zelfs nu nog niet aangegeven op Google Maps.
“De laatsten zullen de eersten zijn”, citeerde de man die mij welkom heette toen ik iets te laat binnenkwam.

Om eventuele vervolging te ontlopen had het gebouw vroeger meerdere uitgangen. Pas tijdens de Franse bezetting (rond 1800) kregen de doopsgezinden de vrijheid om hun geloof te belijden.
Psalm 69 stond centraal in de dienst. Het onderwerp was “Erken de tegenslag maar vergeet nooit de Hoop”. Mooie dienst, ik voelde me welkom.

De rest van de zondag was wat lui – fietsen, zwemmen en een boek lezen. Het boek heb ik hier gekocht en heet “De koffiebar van tweede kansen”. Is van de Japanse schrijfster Shiori Ota. Als ik het uit heb laat ik mijn mening hier wel horen.

Terug naar https://eilt.nl