Eilt.blog

Dagboek zondag 29 maart 2026

Gisteren per ongeluk een flesje perensiroop gekocht, ik dacht dat het een frisdrank was! Mijn ochtendpap smaakte dus naar peer 🍐😋

De zomertijd is vandaag begonnen. Het was vandaag ook best zonnig maar met een frisse wind tegen. De tent wel nat afgebroken door een beetje regen en veel condens. Ik moet nog wat experimenteren met de tent. Wel erg blij mee, vooral vanwege het veel lagere gewicht. Alle kilogrammen moet ik tillen…

De kerk van Lønstrup was helaas dicht, Denemarken is tegenwoordig misschien ook niet erg “kerks” meer.
Verderop was de middeleeuwse kerk van Mårup afgebroken omdat deze anders door de heftige kust-erosie in de golven zou verdwijnen. Alleen wat zerken van het kerkhof zijn nog zichtbaar. Deed me denken aan Oterdum bij Delfzijl.

De kust heb ik verder gevolgd tot de duinen bij de vuurtoren van Rubjerg Knude Fyr. Deze toren staat bijna in een zandbak. Het eerste duin heb ik beklommen, best lastig met dat gewicht op mijn rug. Prachtig landschap met mooie uitzichten!

Bij een wildkampeerplek in het daaropvolgende bos gesproken met een paar wandelaars die ook de Hereweg lopen. Niet in 1 keer maar in etappes.
Nog geen wandelaar met grote bepakking gezien, ik val een beetje uit de toon met al die dagrugzakjes. Gisteren werd ik aangesproken door twee dames die vroegen of ik onderweg ben naar Santiago. Nee, nog niet – misschien uiteindelijk wel?!

Vanwege de late start heb ik vandaag niet veel gelopen. De laatste kilometers gingen langs asfaltwegen, wel rustig. Ik besloot bij een camperplaats te vragen of ik daar mijn tent mocht neerzetten. Geen probleem, ik heb er meteen een douche en picknicktafel bij. Morgen misschien vroeger starten?

Route met foto’s: https://out.ac/IgATMn
Terug naar https://eilt.nl

Dagboek zaterdag 28 maart 2026

Gisteren heb ik het kustplaatsje Hirtshals bekeken en wat boodschappen gedaan. Het zag er een beetje uit als een toeristische bestemming die zijn gloriedagen achter zich heeft. Het is wel charmant met haven, strand en vuurtoren maar het heeft wat onderhoud nodig.

Deze zaterdag ben ik na het ontbijt vertrokken voor een wat langere tocht.
De eerste helft van de tocht was door de duinen en het bos. En over het strand – dat was wel koud. Erg blij dat ik op het laatste moment ook nog een wollen muts heb ingepakt!

Ook veel klimmen en dalen, even de rand van mijn conditie opgezocht.

Prachtige uitzichten vandaag; het is een mooie route die ook goed is te volgen door de duidelijke borden. Wel ben ik van de route afgeweken op plaatsen waar het niet goed begaanbaar was door water.

De tweede helft van vandaag ging vooral door diverse vakantieparken. Niet lelijk maar ook niet echt boeiend.

De route (met veel extra foto’s) kan hier bekijken:

https://out.ac/Ig9NTT

Onderweg een fish and chips gehad op een terras. Ook al is het nog koud, de zon schijnt en de toeristen zijn al uit hun winterslaap gekomen.
De camping waar ik uiteindelijk een plek heb gevonden was net vandaag officieel open gegaan voor het nieuwe seizoen.. Straks ga ik de huiskamer hier testen.
Mijn oude slaapzak heb ik nog niet weggedaan. Misschien is die wel fijn als extra laag. Soms kan het hier ’s nachts nog vriezen!

Voor het eerst mijn nieuwe tent opgezet en dat kan je zien…

Terug naar https://eilt.nl

Dagboek vrijdag 27 maart 2026.

Ruim na 1 uur ’s morgens kwam de bus uit Groningen aan in Hamburg ZOB (Zentrale Omnibusbahnhof), een groot internationaal busstation vlakbij het Hauptbahnhof.

‘k Moest daarna wat nachtelijke uren in Hamburg stukslaan. 
Om 4 uur in de ochtend ging de reis pas verder.

De wachttijd bleek lang genoeg om de volledige Johannes Passion te beluisteren op mijn hoofdtelefoon 🎻
Een interessant contrast: die bijna heilige muziek met daarbij de beelden van het busstation – veel wachtenden voor verre bestemmingen in heel Europa gemixt met wat buitenslapers en bedelaars.

Beide Flixbussen hadden vandaag veel vertraging.

‘k Heb geprobeerd te slapen in de tweede bus. Mijn gereserveerde zitplaats was helemaal achterin; ik had de hoop dat dit een goede plek zou kunnen zijn. Maar daar bleek al iemand anders te liggen – heb ik maar zo gelaten. Op een andere plek een klein beetje geslapen.
Rond elf uur kwamen we pas aan in Aalborg. De kleine stadswandeling in die mooie stad vind je op Komoot https://www.komoot.nl/tour/2848318937

Daar ging ik even kijken naar een nieuwe slaapzak. De oude had ik bij me maar die is niet meer geweldig warm – de donsveertjes hebben grotendeels de vrijheid gevonden…
Een mooie ultralichte gekocht in een buitensportwinkel. De man die mij hielp was jaloers op mijn Grote Wandeling 😊

Daarna met de trein naar Hirtshals. Daar heb ik maar een klein stukje gelopen. De slapeloze nacht heeft alle energie weggenomen. Tegen mijn gewoonte in een vroeg hotel geboekt. Mijn kamer heeft een mooi uitzicht op de Jammerbocht.

Route: https://out.ac/IgB9Ia

Morgen ga ik ‘echt’ lopen!

De wereld is een onrustige plek maar ik hoop onderweg vooral de mooie vredige kant van onze aardbol te zien. Veel mensen hebben aangegeven dat ze met me meeleven en voor me bidden – Hartelijk dank daarvoor!

Terug naar https://eilt.nl

Dagboek donderdag 26 maart 2026

Na maanden voorpret en voorbereiding is het eindelijk bijna begonnen: mijn Lange Wandeling 2026! “Bijna begonnen” want deze eerste donderdag heb ik weinig gewandeld. Alleen op weg naar de trein en de route vanaf de trein naar de bushalte heb ik wat stappen gemaakt.

Ik ga met minimaal drie bussen naar de start; en dat is een lange reis. Vandaag een avond rijden van Groningen naar Hamburg met een FlixBus. Vrijdag, heel vroeg, ga ik verder.
De bus was ruim een kwartier te laat in Groningen, dat was dus kleumen bij de bushalte tegenover het Hoofdstation 🥶

Op het station zelf stond een piepklein groepje leuzen te roepen en met vlaggen te zwaaien. “Free Palestine!” klonk over de bijna lege perrons. Best nutteloos want in Groningen worden daarover geen beslissingen genomen.

Terug naar https://eilt.nl

“Van verslaafd naar te voet de wereld rond” door Tom Boerman. Uitgegeven in eigen beheer, zie www.iwalkaroundtheworld.nl

Via Instagram en YouTube volg ik diverse wandelaars. Zo kwam ik ook Tom Boerman tegen – hij wandelde toen (en misschien nog steeds) door Azië.

Een boek schrijven over je leven is misschien een droom voor velen van ons, maar het probleem is dat zo’n verhaal meestal nauwelijks een verhaallijn heeft. Je kunt dat oplossen door je te beperken tot één gebeurtenis. Of je maakt van je levensverhaal een reis. De beschrijving van een reis is een kapstok voor je belevenissen onderweg.

Bij het boek van Tom Boerman is die methode gebruikt, maar tegelijkertijd zit er ook een veel indrukwekkender verhaal in. Zoals de titel al verklapt, komt hij uit een verslaving. Hij was depressief en wilde zelfs een einde aan zijn leven maken.

Maar de film “Into the Wild” zette hem op een ander spoor. Misschien moet ik die film ook maar eens gaan bekijken 🤔

Mogelijk ben ik als veelwandelaar bevooroordeeld, maar het boek van Tom Boerman is van begin tot eind boeiend. Ik wandelde als het ware met hem mee en was blij, boos en emotioneel als hij onderweg blij, boos en emotioneel was.

Er zitten wat wijsheden in die niet iedereen zullen aanspreken maar mijn advies blijft: lees dit boek!

Terug naar eilt.nl

De laatste dagen zijn diverse aandelen op de beurs opeens minder waard geworden. Dat zal de meesten van jullie waarschijnlijk niet interesseren – of hebben jullie flink geïnvesteerd op de beurs?
De onrust ontstond als reactie op een soort ‘profetie’ van Citrini Research. Die voorspelling speelt zich af in het jaar 2028, en dat is al snel! Daarin beschrijven ze de mogelijke gevolgen van de ontwikkelingen in AI.

Kunstmatige intelligentie maakt heel veel mensenwerk onnodig. Dat gaat sneller en op meer manieren dan we ons nu realiseren. Het gaat dan bijvoorbeeld om het wegvallen van veel kantoorwerk en dat nu nog bloeiende bedrijven overbodig worden – ongeveer net zoals er nu weinig behoefte meer is aan bedrijven die videobanden of velocipedes maken.

Ik heb gewerkt op de administratie van diverse transportbedrijven en de afgelopen jaren op helpdesks. Veel van dat soort werk is verdwenen of gaat binnenkort verdwijnen. Soms is die ontwikkeling goed, want saai werk kan een mens geestelijk afbreken (gelukkig ben ik al weer zo’n vier jaar met pensioen). Daarnaast zullen wachttijden verdwijnen, want software gaat de telefoon opnemen. Een computerstem is niet meer te onderscheiden van een echte stem, en de software heeft sneller de juiste informatie paraat. Een dergelijke overgang door automatisering of digitalisering is natuurlijk niet nieuw, maar AI zorgt voor een versnelling – wereldwijd!

Natuurlijk gaat de overgang naar zo’n nieuwe economie niet zonder problemen. Miljoenen mensen moeten op zoek naar een andere baan – die vaak ook minder betaald zal worden. De winsten van de bedrijven die overblijven zullen enorm stijgen, want de loonkosten verdwijnen voor een groot deel. De rijken worden nog rijker en anderen worden meestal armer.

Ruim tweehonderd jaar geleden kwam er in Engeland een beweging op gang van kleine ambachtslieden die hun werk kwijtraakten door de machines van de Industriële Revolutie. Zij gingen die machines vernielen om deze ontwikkeling te stoppen. De overheid ging hen zwaar vervolgen, tot aan de doodstraf aan toe! Ze werden de Luddieten (Luddites) genoemd, naar ene Ned Ludd die, volgens de verhalen, in 1779 twee weefmachines vernielde.

Zou zo’n soort beweging ook nu kunnen ontstaan als er opeens miljoenen mensen hun werk kwijtraken, terwijl de top tegelijk steenrijk wordt? Of zal die top de woede kunnen kanaliseren door dingen goedkoper te maken (als aalmoes) en de schuld van de werkloosheid op anderen te schuiven?

Vandaag wilde ik eigenlijk het eerste deel van het Damsterdieppad lopen: even controleren of het allemaal nog klopt, tegelijkertijd wat kleine aanpassingen proberen. Als je een route gaat maken moet je altijd rekening houden met onderhoud.

Maar toen ik met de trein in Groningen aankwam vond ik de wind onprettig koud. Ik besloot tussen de huizen van mijn geboortestad te wandelen, beetje beschutting.

De Stad zit voor mij vol herinneringen maar van de tijd dat ik daar echt woonde weet ik niets meer. Ik was twee of drie toen we gingen verhuizen naar Delfzijl. De ouders van mijn vader zochten we soms op, zij woonden nog wel in Groningen.

Ook moest ik regelmatig als kind naar het Academisch Ziekenhuis voor een controle of een EEG-onderzoek, vanwege epilepsie. Dat waren meestal best leuke uitjes: met moeder in de Gado-bus naar Groningen. Na afloop standaard naar Lich in de Herestraat voor koffie of thee met een gebakje.

Ik ga jullie vandaag verder niet vermoeien met de herinneringen van een inmiddels 68 jaar oude man 😁

De wandeling vandaag was weer een grillige route maar het is me gelukt om boven de tienduizend stappen te komen. Of dat gemiddeld voor de hele maand januari gaat gelden is nog spannend 🫣

De route kan je terugvinden op alle apps via mijn pagina www.eilt.nl/routes

Het ging even mis bij het stoppen van de apps. Pas bij Kropswolde heb ik ze uitgezet. Gelukkig kan ik bij meesten de treinreis wegknippen – behalve bij Komoot.

Terug naar eilt.nl

Gisteren heb ik online een nieuwe tent besteld. Zij komt komende week op mijn adres aan (‘zij’ want volgens mijn oude Van Dale is een tent vrouwelijk).

Niet dat ik geen tent heb – ik heb zelfs meerdere exemplaren! Zo heb een antieke van katoen, die rijp is voor een museum. Ook heb ik nog ergens een piepkleine waar alleen een slaapzak in past – heel oncomfortabel.

Omdat ik erg vaak kampeer houden tenten het meestal maar één of twee jaar vol. De tent die ik vorig jaar in gebruik had heb ik in 2024 onderweg gekocht in België (omdat de tent van 2023 daar kapot ging).

Dat exemplaar uit 2024 heeft inmiddels gaten in het gaas van de binnentent en de ritsen worden minder. Maar zij is vooral te zwaar – de nieuwe zou een kilo lichter zijn.

Als backpacker is dat gewicht natuurlijk belangrijk, maar ook de ruimte die ze nodig heeft in mijn rugzak neem ik mee. Vanwege het wildkamperen moet daarnaast de kleur niet te opvallend zijn.

De prijs van een tent is meestal ongeveer gelijk aan de kosten van een nacht in een redelijk hotel, dus dat verdien je gelukkig snel terug 😁

OPROEP – Als er ooit een tentmaker is die zijn nieuwste model wil laten testen hou ik me warm aanbevolen! De zwakke en sterke punten van een tent heb ik snel door.

Vandaag, oudejaarsavond, heb ik geprobeerd om een vuurwerk-arme route te vinden om mijn dagelijkse stappen te maken. Voor alle zekerheid ook mijn hoofdtelefoon met noise-cancelling opgezet. Kon ik meteen naar de Top 2000 luisteren. De verleiding van de burgertent kon ik deze keer weerstaan.

De route van vandaag was niet erg lang en ook niet echt bijzonder. Alleen in een fietstunneltje kwam ik langs wat vuurwerkpubers maar toen ik ze groette en vroeg of ik even langs mocht stopten ze even met aansteken. De meeste mensen deugen gewoon.

De route staat ook deze keer op WandelWeb en Komoot (met een nieuwjaarskaartje). Zie www.eilt.nl/routes

Wandelen door Veendam is trouwens prima, vooral als je onderweg de stoomtrein van de STAR tegen komt – zoals ik gisteren mocht meemaken.

2025 was prachtig maar we moeten verder – de tijd gaat meedogenloos door. Mijn wandelplannen voor het nieuwe jaar kan je vinden op de voorpagina eilt.nl. Die website heb ik meteen bijgewerkt.

We gaan vol stoom het nieuwe jaar in!

We zijn allemaal een beetje astronaut op het ruimteschip dat we Aarde noemen. Met duizelingwekkende snelheid vliegen we door een eindeloos universum. Wereldleiders denken dat ze heel wat doen als ze een stukje grond veroveren – maar ze vechten om een stukje van een stofdeeltje, zo nietig is onze planeet in het heelal.

Astronomie vind ik erg interessant – daarom besloot ik vandaag (26 december) een stukje van ons stofje te gaan bekijken via een wandeling. Verspreid over Europa staan ontvangers van LOFAR (Low-Frequency Array ofwel ‘lage-frequentie telescoop’). Nadat ik online een luchtfoto had gedeeld over een deel van LOFAR dat bij Gieten ligt, besloot ik dat ook ‘in het echt’ te gaan bekijken.

De wandeling was prachtig want het zicht op de dichtstbijzijnde ster was goed (vertaling: de zon scheen). Het was wel koud maar dat mag als het Tweede Kerstdag is. Een goede start voor wandelingen in dit deel van Drenthe is het OV-punt bij Gieten. Wandelaars kunnen hier hun auto parkeren of met een van de vele bussen aankomen.

Het was geen hele lange route maar ik heb hem wel weer opgeslagen op WandelWeb en Komoot. Op eilt.nl/routes kan je mijn accounts vinden. Toen ik eindelijk het veldje van bovenstaande luchtfoto (uit Google Maps) had bereikt bleek het allemaal kleiner dan ik had verwacht. Het was heel anders dan de enorme schotels die je bijvoorbeeld bij Kamp Westerbork ziet. Het zag er allemaal eenvoudig uit – maar misschien is dat ook wel de kracht van zo’n radiotelescoop als LOFAR.

Toen ik weer terug was bij het OV-punt had ik geen zin om een half uur te wachten op de bus naar Veendam, daarvoor was het te koud. Dus nam ik de bus naar Groningen. Het is een omweg maar mijn geboortestad lag er weer mooi bij.

Andere foto’s kan je vinden via de wandelingen op WandelWeb en Komoot. Tot later!