Ik vroeg aan Gemini om een gedicht te schrijven over de bezem die ik vandaag op het strand van Vlieland vond. Dit was de reactie:
Een bezem, eens zo net, zo vlijtig in huis, Nu spoelt hij aan op Vlielands strand, Verloren door de Noordzee, wild en bruis, Een zwerver, zonder vaste hand. De kwast nog stug, vol zand en zeewier fijn, Zijn steel gebroken, grijs van ’t zout, Geen spoor meer van een vloer, zo rein, Maar door de golven ruw getouwd. De meeuwen krijsen, vliegen hoog in ’t blauw, Zien deze vreemde, hout en borstel, Een stille getuige, hoe, wie, waarvandaan, Gedreven naar dit duinenborstel. Misschien van een schip, of van een dijk, Of van een huis, ver weg en klein, Nu ligt hij daar, een aangespoelde lijk, Op Vlielands strand, zo eenzaam en serein. De wind zingt zacht zijn droevig lied, Over dagen van nut, van hard gewerk, Nu rust hij uit, en niemand die hem ziet, Een bezem, gestrand, op Vlielands perk.
Vandaag is uiteindelijk een rommelige dag geworden. Ik had plannen om rondom de oostelijke helft van Vlieland te gaan lopen. Op de terugweg wat boodschappen meenemen naar de camping. Maar ik liep de foute richting op – ik was een nieuwe wandel-app aan het testen en lette niet op. Ik liep richting de Waddenzee in plaats van de Noordzee 🥴
In het dorp heb ik het museum Tromp’s Huys bezocht. Een interessant gebouw met veel info over de zeeschilderes en oud-bewoner Betzy Akersloot-Berg. Ook een uitgebreid gedeelte van het museum ging over het werk van de KNRM, de redders op zee.
Na de boodschappen ging ik weer de lange wandeling terug naar de camping. Tenslotte weer een grillige route gelopen door de duinen en langs het strand.
Toen ik loslopende koeien op mijn weg zag besloot ik terug te gaan en een rundvrij pad te kiezen. Na eerdere avonturen met koeien in Zweden en Engeland ben ik op dit gebied voorzichtig geworden… Al met al veel gelopen vandaag.
Terwijl ik dit schrijf heb ik het gevoel dat ik Vlieland wel gezien heb. Eigenlijk wil ik gewoon een dag eerder naar huis. Vlieland is geen Alcatraz dus dat moet kunnen. Wel lastig dat ik de boot van donderdag heb gereserveerd, morgen maar even zien.
Deze maandag begon grijs en nat maar gelukkig had ik behalve regenjas en paraplu ook zonnebrandcrème meegenomen. De wandeling startte ongewoon vroeg (voor mijn doen).
Eerst liep ik langs de Oude Eendenkooi, die erg dicht begroeid was. Daarna door naar het einde van de verharde weg, bij de ingang van het oefenterrein van de luchtmacht. Boven de Vliehors houden ze regelmatig schietoefeningen, vandaag was het rustig.
De Kroonpolder is een broed- en rustgebied voor veel soorten vogels. De Vogelbescherming heeft een speciale app gemaakt waarmee je ze kan herkennen. De route naar 1 van de vogelkijkhutten was erg lang. Zie https://youtube.com/shorts/5LSLuppeDhA?si=uUM9mI2gSHN1uoES
Route naar vogelkijkhut
Na een heerlijke cranberry-pannenkoek met koffie ging ik gesterkt weer verder. De bediening in het Posthuys kwam uit Argentinië! Ben benieuwd wat ze van Vlieland vinden.
Via het strand liep ik terug naar mijn tentje. Helaas staat er te veel wind en is de branding te onstuimig voor een duik in de Noordzee.
Branding
Op de camping heb ik inmiddels de was gedaan, de waslijn hangt vol.
Waslijn in de tent
Morgen ga ik met een andere app wandelen, even testen.
Van oudsher is de zondag in Nederland een rustdag – maar daar doen we tegenwoordig veel minder mee. Veel kerken in de Nederlandse ‘Biblebelt’ houden zich nog steeds aan de zondagsrust (mijn kerk gaat daar altijd al losser mee om). Op Vlieland waren ook wat zaken dicht deze zondag. De twee supermarkten waren wel geopend, dus kon ik koffie en havermout kopen (die eerste levensbehoeften waren bij mij op). Het museum was helaas gesloten – die probeer ik later opnieuw.
Het was rustig in het dorp
De boswachter legde mij uit waarom zoveel tenten in een rij vlak bijelkaar stonden. “Dat is onze Goudkust”, zei ze. Die kampeerders hadden hun plaatsen online gereserveerd omdat die erg geliefd zijn. Ieder had daar namelijk een eigen uitgang naar het nabijgelegen heideveld – met een eigen bruggetje over de smalle sloot. Overigens is de boswachter tegelijkertijd ook de baas van deze camping.
Op deze rustige zondag heb ik best lekker gewandeld naar het dorp. Ook verder gelezen in het boek “De Baptisten” geschreven door Nyk de Vries. Het boek is gebaseerd op zijn eigen jeugd in een Friese baptistengemeente. Ik herken wel iets van zijn strijd uit mijn eigen verleden – maar heb zelf een andere route gekozen.
Een ontspannen dag dus. Morgen wil ik een prestatie neerzetten!
Misschien is Vlieland te klein voor een hele week vakantie. Maar ik kan natuurlijk altijd een dagje helemaal niets doen – ben benieuwd of mij dat lukt…
Deze zaterdag werd bewolkt weer verwacht, daarom koos ik voor een wandeling langs de grijze Waddenzee, de zuidelijke kant van het eiland. Maar al gauw bleek het juist volop zonnig te worden. Toen ik bij het Posthuys aankwam besloot ik om binnen te gaan zitten, even uit de zon ☀️ De bestelling moest ik via een scan plaatsen – vind ik niet erg want soms heb ik van die dagen dat ik even niet wil praten.
Gisteren aangekomen op Vlieland na een afwisselende reeks vervoersmiddelen. Trein 1, bus, trein 2, trein 3, veerboot en tenslotte een wandeling naar de camping.
Schilderij van droog en nat zand
Vandaag vanaf mijn tentje een kennismaking-route gelopen.
Onder anderen over een heel stil strand en door een bos. Daarna via het enige dorp op het eiland via dijk en hei terug naar de camping.
Ameland gehad, nu is Vlieland aan de beurt. Misschien dat ik later dit jaar nog wat eilanden ga bezoeken. Een dagje Borkum of een weekend Schiermonnikoog.
Op weg naar Vlieland
De bootreis naar het kleine waddeneiland Vlieland duurt best lang. Je bent ruim anderhalf uur onderweg. Maar ik had prachtig weer en kon volop genieten van het uitzicht vanaf het bovenste dek.
Na aankomst ben ik gaan lopen naar mijn camping, het was wel even weer wennen met de grote rugzak.
Komende week ga ik veel wandelen, lezen en misschien zwemmen – een ontspannen vakantie dus.
Best lang geleden dat ik het Rondje Ameland heb gelopen. De laatste jaren was ik ergens anders aan het wandelen en lag een omweg via Ameland niet voor de hand. 2025 leek me een goed jaar om het toch weer te proberen – zo’n medaille is toch wel leuk om te hebben! Om de uitdaging wat groter te maken besloot ik vanaf mijn woonplaats naar de camping bij Nes te lopen (niet helemaal, want wadlopen is niet handig met een grote rugzak).
Verslagen zijn iedere wandeldag geschreven in Komoot.
Dag 1 (30 mei 2025):
Vandaag ben ik gestart met mijn tocht naar Ameland! Nu nog met de kleine rugzak en met de trein terug naar huis. Volgende week komt het vervolg met de grote rugzak – en slaap ik in de tent.
Eerst wilde ik vandaag tot Groningen lopen maar halverwege besloot ik te stoppen. Het liep al tegen vier uur, vroeg starten met een wandeling lukt mij nog steeds niet 😏
Het plan om elke maand gemiddeld tienduizend stappen per dag te lopen gaat in de maand mei echt niet meer lukken. Herkansing in juni!
De eerste helft was vooral over het rechte fietspad langs het spoor Groningen – Nieuwe Schans. Recht maar niet saai want je komt langs het natuurgebied Kropswolder Buitenpolder en Westerbroekstermadepolder (prachtige namen). De tocht over de bedrijfsterreinen van de stad Groningen was minder boeiend – maar voor mij wel nieuw.
De hele route volgt ruwweg de Hunze (of de resten daarvan).
Bij Zernike stapte ik in de bus terug naar huis. Bij mijn laatste baan (voor Tele2 tot vier jaar geleden) stapte ik hier ook altijd in.
Overigens stuurde onderweg een bekende een foto – hij had mij onderweg gespot vanuit zijn auto.
Deze zaterdag dus eindelijk weer wandelen met de volledige bepakking. Steeds dichter bij Holwerd – waar de veerboot naar Ameland start.
Vandaag een natte dag maar mijn paraplu ☂️ kon het aan. Een regenjas was niet nodig.
Niet het meest boeiende landschap. Toch wel met plezier gewandeld. Hoogtepunten waren de molen en de kerk van Oldehove en het monumentale gemaal De Waterwolf in Electra
Morgen ga ik verder, dan hoop ik Lauwersoog te bereiken.
Vandaag is alweer de vierde wandeldag op weg naar de veerboot. Maandag heb ik gereserveerd voor vertrek om 17:15 uur. Tegelijkertijd is het ook de langste etappe – misschien morgen toch maar de wekker zetten.
Vanaf Electra waren de eerste kilometers vooral over de vlakte. Het riviertje de Lauwers vormt hier de grens tussen Groningen en Friesland.
Voordat ik in Zoutkamp aankwam kreeg ik een stevige bui over me heen. De paraplu hield mij ongeveer droog…
In de haven van Zoutkamp vierden ze een wat verregende Vlaggetjesdag. In het feestgedruis scoorde ik een lekkerbekje met patat.
Daarna naar Vierhuizen gelopen en op een bankje voor de kerk droge sokken aangedaan. Mooie kerk trouwens met schilderijen van de in Zoutkamp wonende Eileen Blackmore. Zie eileenblackmore.nl
Dwars door het militaire oefenterrein heb ik het Kustpad gevolgd tot mijn camping.
Vijfde en laatste dag van mijn wandeling naar Ameland (de titels van deze vijf etappes zijn losjes geïnspireerd op Nederlandstalige muziek – in Komoot).
Vandaag de langste wandeling. Zelfs langer dan de reden van mijn reis: het Rondje Ameland van komende zaterdag.
De hele dag een stevige wind tegen. Ik volgde de kust van Waddenzee – met onderweg de voormalige vissersdorpjes Moddergat en Wierum. In beide plaatsen heb ik de monumenten op de dijk bekeken die herinneren aan rampzalige rampen waarbij meerdere schepen vergingen. In bijna iedere familie waren één of meer slachtoffers te betreuren. Het deed me denken aan een wandeling langs de Britse kust, zie eiltzandvoort.blogspot.com/2022/04/dag-25-de-ramp.html
Overigens is in Moddergat een mooi openluchtmuseum, aanrader.
Inmiddels staat mijn tentje op camping Middelpôlle bij Nes op Ameland. Even een paar dagen rust nemen…
Op het eiland zelf heb ik een fiets gehuurd maar ik heb ook een aantal tochten gelopen. De Staatsbosbeheer-camping Middelpôlle (niet ver van Nes) was een prachtig uitgangspunt om het eiland te verkennen met de fiets en te voet. Ook heb ik natuurlijk gezwommen. Twee voettochten heb ik opgeslagen.
Verslagen van wandelingen in Komoot:
(11 juni 2025)
Vandaag met Rob Heesen (zit niet op Komoot) van het meest oostelijke fietspad op Ameland naar de oostpunt van het eiland gelopen over het strand. Vlakbij die “Kaap Hoorn” van het eiland zagen we twee zeehonden spelen in de heftige stroom daar.
Prachtig landschap met mooie uitzichten over beide zeeën (Noordzee en Waddenzee). In de verte zijn Schiermonnikoog en Engelsmanplaat te zien. Ook de Friese kust komt net boven de horizon uit. Volgens de kaart van Komoot liepen we over het water…
Bijzonder: vandaag kreeg ik bericht dat mijn foto’s en reviews op Google Maps 10 miljoen keer zijn bekeken.
Een boswandeling om te schuilen voor de zon. Het was goed om even uit de zon te zijn, die hemelschijf is soms even te veel van het goede. De bossen op de waddeneilanden hebben hun eigen karakter en zijn vaak lekker rustig, ook als het toeristenseizoen op haar hoogtepunt is.
En tenslotte het Rondje Ameland zelf, natuurlijk. Zaterdag 14 juni werd ik om 10 uur verwacht in Hollum voor de start. Maar ik kwam daar niet opdagen…
De nacht van vrijdag op zaterdag bleek er een rumoerig feestje te zijn op het strand. Het lawaai maakte het voor mij onmogelijk om te slapen. Daarom besloot ik uit te slapen en het Rondje aan me voorbij te laten gaan. Jammer, maar ik ga voor een herkansing in 2026!
Misschien ga ik een nieuwe route proberen. Eerder heb ik het Damsterdieppad uitgezet – het blijkt best mooi werk te zijn om een route door een niet-toeristisch gebied te bedenken. Van Winschoten naar Delfzijl lijkt me wel een goede volgende keus.
Het eerste stukje heb ik vandaag bekeken: vanaf het station Winschoten naar station Scheemda. Een paar hoogtepunten van deze korte route: het centrum van Winschoten en de musea in Heiligerlee.
In Heiligerlee heb ik het Klokkengieterijmuseum en het Museum “Slag bij Heiligerlee”. Leuke stops bij mijn wandeling. Mooi om te zien hoe klokken hier vroeger werden gemaakt.
De Slag bij Heiligerlee (1568) zien we nu als het begin van de Tachtigjarige Oorlog – waarin Nederland is ontstaan. In de negentiende eeuw was er behoefte aan helden en gebeurtenissen om het nationale gevoel te bevorderen – pas toen is het begrip Tachtigjarige Oorlog bedacht. In werkelijkheid was die strijd al eerder begonnen en werd er niet aldoor gevochten in die tachtig jaar.
In diezelfde negentiende eeuw werd dit monument opgericht niet ver van het slagveld. Hiermee werd het sneuvelen van Adolf van Nassau herdacht.
De opstandelingen hadden in 1568 het Spaanse leger in een hinderlaag verslagen. Eerder hadden ze de stad Groningen geprobeerd te veroveren, dat mislukte. Na de gewonnen slag bij Heiligerlee werden de opstandelingen toch verpletterend verslagen bij Jemgum (aan de oever van de Eems in Ost Friesland).
Donderdag 24 april 2025 – van Vrasene naar Hulst (Dag 30)
‘De kunst van het leven is thuis te zijn alsof men op reis is.’ – Godfried Bomans
Mijn versie van de spreuk zou zijn: ‘De kunst van het leven is om op reis te zijn alsof men thuis is.’
Een kerkje midden op een verkeersplein
Na een dikke maand onderweg met mijn huis op mijn rug heb ik mijn bestemming bereikt! Mijn broer en zijn vrouw wonen in Hulst. Zijn familie komt vrijdag 25 april bij hem omdat hij een lintje krijgt. Best vreemd dat mijn broer zich nu ridder mag noemen 😊
Dat moest natuurlijk geheim blijven tot de uitreiking. Vandaar dat jullie de verslagen van de laatste dagen later zien.
Erg nieuwsgierige koeien, gelukkig stond er een hek voor
Deze donderdag heb ik mijn tentje ingepakt (na een nacht vol regen) en ben met de bus naar de finish van gisteren gegaan. Overigens hoorde ik dat dieven niet ver van mijn tentje door de omheining van de camping waren gekomen en twee dure fietsen hadden gestolen. Men vroeg me of ik iets heb gehoord. Omdat het een lawaaierige camping is had ik oordoppen in, dus niks gehoord.
Wolken fluitenkruid langs de weg
Leuke route vandaag met veel afwisseling.
De grens was weer onzichtbaar. Vroeger stond toch bij iedere grens “Welkom in Nederland”? Dat is verdwenen, misschien was dat een opdracht van de minister…
Eilt.blog 