Vanmorgen vroeg zat er ijs op mijn tent! Ik heb medelijden met Freddo, onze ijskoude Italiaan van gisteren.
Dikke laaghangende mist boven de voormalige grensrivier KongeĂĽ. Mooi maar koud – ik besloot nog even te wachten met wandelen. Voor vanavond had ik een hotelkamer gereserveerd in Jels, dat is niet ver.
Watermolen
Maar uiteindelijk moest ik toch echt vertrekken, ook al omdat het drinkwater op is. En gelukkig werd het snel warmer.
Gisteren was het een asfalt-dag met veel koude wind. Vandaag was het gelukkig veel beter. De wind was weg en er was ook bijna geen asfalt. De route ging over smalle paadjes langs frisse beekjes en voor een groot deel door een mooi bos.
Onderweg water gevraagd en gekregen van iemand die zijn auto ging wassen.
Molen met puntmuts
Mijn hotel in Jels was in feeststemming. Ook hier werd een konfirmation gevierd. Allemaal Deense vlaggetjes en alle gasten hadden hun mooiste kleren aan. Ik viel een beetje uit de toon.
Dik aangekleed met alleen een klein deel van zijn gezicht zichtbaar kwam de Italiaanse man vanmorgen aangelopen. Niet om hier bij de shelter te blijven maar alleen om even te zitten en te klagen over de kou. Er waaide inderdaad een frisse wind. Hij keek met verbazing naar mijn korte broek đ Ik ben vergeten om zijn naam te vragen maar voor het gemak noem ik hem Freddo. Freddo was in Rome gestart met zijn wandeling en volgde de E1-wandelroute naar de Noordkaap. Dat is een forse onderneming!
Toevallig was Kai ook onderweg naar diezelfde Noordkaap, maar dan met de fiets. Hij was gisteravond al aan komen fietsen en heeft overnacht bij de shelter. Ook een stevig project maar Kai heeft ervaring – hij is zelfs fulltime fietsavonturier! Freddo dacht dat hij in augustus in het uiterste noorden van Noorwegen zal aankomen. Dan is Kai waarschijnlijk allang klaar met zijn retour via de Baltische staten. Kai kan je volgen op Instagram: Instagram: https://www.instagram.com/cyclingfairytales Als je daar toch actief bent – mijn account is https://www.instagram.com/eiltzandvoort
Ik denk dat meer mensen dat wel als een droom zien: leven van je avonturen! Succes Kai! En Freddo ook natuurlijk!
Eerlijk gezegd voelde het vandaag ook koud, vooral mijn neus en handen. De benen werken zich wel warm. Pas aan het eind van de middag kwam de zon weer terug. Omdat de kleine slaapplek die ik in gedachten had geen ruimte had (daar kampeerden een Engelsman en zijn zoontje) liep ik verder door en heb zelfs bijna 30 kilometer gelopen.
Even opwarmen
Bijzonder: mijn tent staat bij de vroegere grensrivier tussen Denemarken en Duitsland. Na een dramatisch verlopen oorlog in 1864 hadden de Denen grote delen van Jutland verloren aan de Duitsers. Na de Eerste Wereldoorlog ging de grens weer terug naar het zuiden.
Het beeld “Moedertaal” staat sinds 1903 bovenaan de trap en kijkt uit over de voormalige grens.
Tussen 1865 en 1920 werden jaarlijkse bijeenkomsten georganiseerd in Skibelund Krat om de Deens-taligen ten zuiden van de grens te ondersteunen. Diverse monumenten staan nog op de plek waar die bijeenkomsten werden gehouden.
Vanmorgen heb ik de winkel bij de camping bekeken. Je kan hier kiezen uit een grote verzameling nostalgische producten. Vooral snoep, kleine beeldjes en flesjes drank. Ik heb wat nougat en een zak rabarbersnoepjes gekocht. Op de bovenverdieping is een museum vol zaken van vroeger. Er kwam net een bus vol senioren aan om hier herinneringen op te halen bij naaimachines en wringers. En van de hapjes en drankjes uit hun jeugd te genieten.
Ik liet het even aan me voorbij gaan.
Mijn nostalgie zal uit een ander tijdperk komen. Misschien ga ik ooit met een seniorenreis mee naar een museum vol Nokia’s, flippo’s, Windows computers, beeldbuis-tv’s, cd’s en papieren boeken. En dan zeg ik tegen mijn reisgenoten: “weet je nog, toen alles veel beter was?” Dan zuchten we samen en drinken echte sinas uit een origineel blikje en eten er wokkels bij.
Gewoon speenkruid
De wandeling vandaag was weer vooral door boerenland en over stille landwegen. Prachtig weer weer! Weinig bankjes, uiteindelijk ging ik op een bankje bij een prive-vijver zitten. Grappig dat de goudvissen een eigen uitzichttoren hebben!
Bij een shelter heb ik mijn tent opgezet. In een hut vlakbij was een wc, daarvan mag ik gebruik maken. Een familie versierde een naastgelegen hut voor een feestje morgen. De vrouw die me de weg wees op het terrein zei: “Mijn dochter viert morgen haar konfirmation.” Dat is een gewoonte hier in de Lutherse Kerk als iemand 13 jaar oud wordt, je zou het een doopbevestiging kunnen noemen.
Een grote steen die duizenden jaren geleden door een gletsjer vanuit Finland naar hier is gesleept
Die paardenstaart van gisteren blijkt zelfs een reuzenpaardenstraart te zijn. Bedankt Guus! Mooi dat je me volgt – ook bedankt voor de tip om Obsidentify te installeren. Ga ik de komende tijd testen.
Volgens mij is dit een paardenstaart, laat maar horen als ik het mis heb
Vanmorgen het huisje opgeruimd en zelfs de vloer gedweild. De man van de receptie kreeg wel vaker Nederlanders over de vloer. Hij zei dat hij 1 Nederlands woord kende – ik zette me schrap want vaak blijken dat soort woorden maar zozo. “Skelter!” zei hij. “Nederlandse kinderen zijn dol op skelters.” Puf, dat viel mee đ
Koolzaadvelden
Je hoort het bijna: alles groeit en bloeit of staat op het punt om te gaan groeien en bloeien. Nu nog groene koolzaadvelden zijn morgen of overmorgen al geel. Vandaag veel op stille asfaltwegen gelopen. Meer dan nodig want de route die ik had gedownload blijkt verouderd. Ik vond het al raar dat ik helemaal geen bordjes met HĂŚrvejen meer zag. De tweede helft bleek wel correct, toen liep ik vooral over een voormalige spoorlijn.
Onderweg kwam ik een Deense wandelaar tegen. Zij probeerde in drie weken vanaf de Duitse grens naar Frederikshavn te lopen.
Het museum
De finish vandaag was bij een nostalgisch museum, morgen maar even gaan bekijken. Ik mocht mijn tent overal neerzetten van de eigenaresse van het museum. De administratie doen we morgen wel.
Het gaat volgens de verwachtingen een ijskoude nacht worden – erg blij met mijn dubbele slaapzak.
Als ik het woord Viking hoor denk ik al snel aan plunderen en roven. Maar ook aan reizen en ontdekken. Deze Noorderlingen hadden Amerika bezocht ruim voor Columbus aan kwam varen.
Zuidelijke heuvel met een trap die voor de koning is gemaakt.
Opvallend vind ik dat de Denen nu heel braaf zijn – Nederlanders lijken in hun gedrag denk ik meer op de ‘typische Viking’! In Denemarken kan je kamperen op onbewaakte plekken met soms een keuken en allerlei andere voorzieningen – en bijna niets is stuk of verdwenen. Veel Deens straatmeubilair zou het bij ons niet zo lang ongeschonden volhouden. Het onderlinge vertrouwen lijkt hier veel groter.
Misschien waren de Vikingen uit de vroege middeleeuwen ook minder gewelddadig dan ze in de boeken zijn beschreven?
Let niet op de rommel…
Vandaag ben ik in Jelling gebleven, even de was doen en het stadje verkennen. Op de camping heb ik een vierpersoons hut gehuurd met keukenblok en een eigen toilet. De sfeer is een beetje zoals in een jeugdherberg.
Bijgekleurde afbeelding van Jezus op een steen met runenschrift (foto uit Jelling Guiden).
Het historische centrum van Jelling is op loopafstand van mijn hut (dat zegt bij mij niet zoveel…).
Het bestaat uit een oude kerk geflankeerd door twee heuvels. Die heuvels uit de tiende eeuw heb ik allebei beklommen en de kerk van binnen bekeken. Het hele gebied is een Unesco Werelderfgoed.
Hier is de oudste vermelding van Denemarken gevonden op oude stenen met runenschrift. Prachtige namen als Gorm den Gamle, Thyra Danebod en Harald BlĂĽtand (daar is Bluetooth naar genoemd) komen voorbij.
De grote steen bij de kerk laat een afbeelding van Jezus zien. Op de steen staat dat koning BlĂĽtand had gekozen voor dit nieuwe geloof voor Denemarken.
Waarheidsgetrouw afbeeldingen van de eerste koningen van Denemarken. BlĂĽtand in de ton waarin hij gedoopt zou zijn.
In de museum vlakbij werd de geschiedenis van de Vikingen verteld.
Misschien moet ik mijn wekker gewoon uitzetten. Ik hoef nergens heen en ik heb dus ook geen haast. Deze ochtend weer dwars door het wekkergeluid heen geslapen. Sowieso slaap ik meestal veel – dat lopen maakt mij ook echt moe.
Mijn conditie is een stuk beter geworden, denk ik. Het is heerlijk om in een lekker ritme de benen aan het werk te zetten. Iedere vijf kilometer probeer ik een pauze in te lassen en doe ik mijn schoenen uit. Die planning werkt natuurlijk alleen als er een bankje is en het niet regent.
Tekst op het bordje zegt: “neem wat rust”
Ik voel me gezegend met het prachtige weer – ook al was er soms een storm đŞď¸ en soms zelfs sneeuw đĽś
Vandaag was het weer formidabel, geen enkele wolk en een mooie temperatuur. Die lange broek gaat niet meer aan – alleen als ik zondagmorgen naar een kerkdienst ga.
Ezels
De Denen in deze streek groeten terug. Het is vooral boerenland, regelmatig loopt mijn route over het erf. En dan steek ik mijn hand op, want ik ben blij met die gastvrijheid.
Kerk van Jelling met enorme grafheuvel.
Inmiddels aangekomen in Jelling, een oude stad met veel geschiedenis. Maar daarover morgen meer want ik blijf hier twee nachten.
Eerst ben ik vanochtend zonder rugzak teruggelopen naar Nørre Snede voor wat boodschappen. Meteen ook de kerk daar bekeken. Gisteren was mijn behoefte aan eten groter dan de honger naar cultuur.
Grafheuvel uit de Bronstijd ligt midden op de moderne begraafplaats
Gisteren vertelde de beheerder van de kampeerplek dat ik de mooiste stukken van de HĂŚrvejen heb gelopen. Vanaf nu is het vaker lopen over asfalt door landbouwgebied.
Uitzicht richting meer RørbÌk Sø.
De eerste helft van vandaag was nog volop natuur met klimmen en dalen over smalle kronkelende paden. Met een mooi uitzicht over het meer RørbÌk Sø.
Maar toen veranderde het landschap. De grintweg en later asfaltweg heette nu ook echt HĂŚrvejen, dus niet alleen als routenaam. Op zich best mooi wandelen want het was niet echt een drukke weg. En het mooie weer werkte mee
Ik ging in de berm zitten voor de middagpauze omdat er maar geen bankjes kwamen. Kort daarna natuurlijk volop picknicktafels, jammer dat die niet op de kaart staan.
Mijn route eindigde vandaag bij de zelfbedienings-camping in Kollemorten. Ik moest daar Deense kronen in een envelop in een brievenbus doen. Je kan ook online betalen via MobilePay, maar die app werkt alleen bij Deense telefoonnummers. Wel weer een spotgoedkope camping maar nu mĂŠt een douche. Pure luxe! En hoog tijd want ik wil niet stinken als een echte pelgrim. Route vandaag https://out.ac/Igfqha Terug naar https://eilt.nl
“Baan voor de HEER een weg door de woestijn, effen in de wildernis een pad voor onze God. Laat elke vallei verhoogd worden en elke berg en heuvel verlaagd, laat ruig land vlak worden en rotsige hellingen rustige dalen.” (Jesaja 40)
Voordat de techniek het reizen een stuk gemakkelijker maakte moest je met spierkracht vooruit komen. Mijn wandeling door Jutland geeft mij wel respect voor die reizigers uit het verre verleden. Ik kan me wel in Jesaja verplaatsen als hij zegt hoe je de weg beter kan maken.
Wel een goede test voor je hart, dat klimmen
Vandaag ook veel omhoog en omlaag. Wel goed voor mijn conditie. Tegelijk was het prachtig wandelweer. Na de regen van vannacht bleef het deze zondag droog. Pas in de avond viel er opnieuw regen op mijn tent.
Eerst ging ik naar het plaatsje Vrads. Helaas was de kerk gesloten vanwege groot onderhoud. Ochtenddiensten werden in andere plaatsen gevierd đ
Kerk van Vrads
Het enige restaurant was ook dicht. Dat was jammer want ik had juist wat eten nodig. Na het ontbijt heb ik pas vlak bij de finish wat kunnen eten. Toch was het een heerlijke wandeling!
Rond drie uur boodschappen gedaan en een enorm burgermenu grotendeels opgegeten. Deze schaal patat werd small genoemd maar ik denk dat er iets fout ging bij het vertalen đ
Ik moest de shelter deze keer vooraf reserveren en betalen. Per ongeluk voor twee personen betaald en uiteindelijk toch op het terrein in mijn eigen tent geslapen. Alles was nog steeds erg goedkoop, met meer luxe dan bij gratis shelters (nu met een echte wc!).
Dit bericht kwam later online doordat er nauwelijks internet is op mijn slaapplek.
Dagboek zaterdag 18 april 2026
Volgens mij ben ik inmiddels over de helft van het Deense gedeelte van de Grote Wandeling!
Lente
Vrijdagavond heb ik nog een handwas gedaan en alle accuâs opgeladen. Gelukkig was de was vanmorgen droog – het blijft een gedoe als er geen wasmachine en droger is. Maar dat hoort bij mijn zwerversbestaan. Het hotel had een heerlijk ontbijt met veel vers fruit en warme broodjes. Ik was de enige hotelgast!
Deze zaterdag ging de wandeling door een fraaie omgeving met veel klimmen en dalen. In het begin had ik een sunblock nodig, later een paraplu âď¸
Een paar dagen geleden kreeg ik de waarschuwing dat ik op dit deel van de route mogelijk een omweg moet lopen vanwege een agressieve waakhond. In mijn hoofd kreeg dit gevaar steeds grotere afmetingen. Zou ik mij tijdig in veiligheid kunnen brengen voor dit monster? In mijn verbeelding zag ik de scherpe tanden, de valse rode ogen, het schuim om de bijtgrage bek van deze hellehond…
Misschien deed ie net een middagdutje want ik heb de hond niet gezien đ
Aan het eind van de dag ging ik weg van de HĂŚrvejen en volgde ik een omweg naar mijn kampeerplek bij een shelter. De tent staat langs een museumspoorlijn.
Geloven jullie dat er zoiets als typisch Deens karakter bestaat? Soms denk ik dat veel mensen die ik ontmoet heel verlegen zijn. Ze lijken een beetje te schrikken als ik “hoi!” zeg. Dan krijg ik vaak geen reactie terug. Of zou ik niet aldoor moeten groeten naar mensen die ik tegenkom?
Een bijna manshoge mierenhoop!
Vandaag probeerde ik eerder te vertrekken dan de laatste twee dagen. Maar het was weer tien uur dat ik werkelijk aan het lopen was. Vandaag zelfs klokslag 10. Op zich is dat niet erg. Ik had al een hotel geboekt en de afstand via de HĂŚrvejen was niet heel groot.
Wel een mooie route en het weer hielp ook mee. Onderweg ging ik zelfs wisselen van lange naar korte broek!
Eikenhout
Ik kwam door een mooi bos van grillige eiken. Dat zijn op deze grond langzaam groeiende bomen. In het verleden werden ze hier vlak boven de grond afgezaagd. De stam liep dan opnieuw uit tot een nieuwe boom totdat de zaag weer langskwam. De bomen lijken op die manier jong maar kunnen oud zijn.
Rondom het meer Bølling Sø zijn heel veel resten gevonden uit de Steentijd. Die ontdekten ze toen men hier in de vorige eeuwen turf is gaan winnen.
Al gaande door dit landschap leer ik de geschiedenis en misschien de mensen steeds beter kennen.
Golfen
Overigens slaap ik in een golfhotel. Allemaal boomers hier, is dat de sport voor die leeftijdsgroep? Misschien moet ik ook eens een balletje gaan slaan…
