Eilt.blog

wandelen tussen de oren

Start op eilt.nl

  • Maandag 31 maart 2025 – Retourtje Ootmarsum
    (Dag 9)

    Ootmarsum blijkt een toeristisch paradijs voor boomers. Kan ook komen doordat het maandag is, maar opvallend veel leeftijdsgenoten (of ouder) gezien. Wij boomers verkenden het plaatsje of zaten op een terras.
    Veel kunst op straat en voldoende bankjes om even bij te komen.

    Beer bij poort
    De Poaskearls

    Een mooi plaatsje maar vooral een prachtige omgeving. De route vanaf de camping ging door bossen, over lanen en langs kronkelende paden. Beekjes maakten het helemaal af.
    Dezelfde route terug gewandeld, zodat ik niet zo vaak achterom hoef te kijken op de heenreis. Ik wil geen mooie uitzichten missen!


    Toen ik gisteren op de camping aankwam was er geen warm water en dus geen mogelijkheid om te douchen. Dat noemen ze de ‘winterstand’, om vorstschade te voorkomen is er alleen 1 kraantje binnen met koud water. Dus moest ik me ouderwets wassen met een emmer water en een doekje. Wel even wat water heet gemaakt op mijn brander. Na het wassen het lijf afspoelen met een emmer water. Koud maar ook wel een opkikker!
    Overigens kwam er vandaag iemand langs die alles op ‘zomerstand’ kon zetten. Ik kan douchen!



    Naar de eerste dag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/

    Het vorige verslag: https://eilt.blog/2025/03/30/nooit-alleen/

    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/04/01/krentenwegge/

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.nl/tour/2129018310?ref=atd

  • Zondag 30 maart 2025 – van Vechtoever naar Ootmarsum
    (Dag 8)

    Wandelen

    Wie wandelt, wandelt nooit alleen. Altijd zijn er wel vogels, altijd de wind of de waterstromen, de bronnetjes soms of passanten.

    Altijd zijn er de bomen en de wolken die je groeten of de strakke blauwe hemel en de zijwegen en kruispunten die vragen om een keuze.

    Altijd zijn er je gedachten die meetrekken als engelen of als duivels, die je plagen. Alleen wandelen bestaat niet.

    Wandelen brengt je ook altijd weer op je innerlijke weg en brengt je thuis.

    (Tekst door Marinus van den Berg)

    Landkruis

    Het was een koude nacht op mijn kampeerplaats. Ik had mijn tentje verborgen achter een huisje bij een voetbalclub opgezet. Wildkamperen geeft altijd extra spanning – tegelijkertijd doe ik dat alleen als het niet anders kan. En natuurlijk is het devies: laat alles schoon en netjes achter!



    Vandaag waren er volop heuvels en bossen. Heel anders dan gisteren, toen was het vooral vlak boerenland. Erg mooi. Wel jammer dat het weer grijs en stormachtig was. Nauwelijks regen maar ik heb mijn nieuwe felrode stormparaplu wel even getest.


    De grens liep over de heide maar was nauwelijks zichtbaar.
    Inmiddels ben ik aangekomen bij mijn camping, niet ver van Ootmarsum. Dat dorp ga ik morgen bezoeken, daar ben ik nog nooit geweest.

    Bovenstaand gedicht stond bij een kruis langs mijn pad. Tijdens de drie dagen voor Hemelvaart, de zogeheten Kruisdagen, hielden veel boeren in Salland en Twente sinds mensenheugenis hun jaarlijkse ommegang over de akkers.

    Elke dag, bij het vallen van de avond, trokken ze dan rond om te bidden voor een goede oogst en voor bescherming tegen natuurrampen. Het Landkruis was dan het begin- en eindpunt van deze omgang.


    Morgen ga ik de buurt verkennen met de kleine rugzak.

    Naar de eerste dag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/

    Het vorige verslag:  https://eilt.blog/2025/03/29/door-de-halve-hap/

    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/03/31/wij-boomers/

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.nl/tour/2128128102?ref=atd

    Vandaag niet gekookt…
  • Zaterdag 29 maart 2025 – van Weiteveen naar Vechtoever
    (Dag 7)

    Ontbijt in de pastorie


    Slapen in de voormalige pastorie van  bleek een goed idee, ook al heb ik daardoor kilometers dubbel gelopen. Een mooi groot stijlvol pand met alles wat een wandelaar nodig heeft.
    Deze morgen even geprobeerd de naastgelegen kerk te bezoeken maar helaas bleek de deur op slot.

    Onderweg kom ik geregeld in gesprek met mensen die nieuwsgierig zijn naar mijn avonturen. Het valt me op dat veel mensen vaak zelf ook plannen hebben (of hebben gehad) om een lange reis te ondernemen.

    Ongemerkt ging ik vanmorgen de grens over. Nergens een bord met “Willkommen in Deutschland”. Mooi dat de grenzen zo onzichtbaar zijn – ik ben erg blij met de EU, ook al is dat blijkbaar geen populaire mening.

    Een bankje met tekst bij een schuilhut

    Opvallend verschil met routes in Nederland is het verschijnsel schuilhut. Een soort huisje met picknicktafel, vaak onderhouden door vrijwilligers in de buurt. Erg blij mee!

    Oude en nieuwe energie

    Vandaag wil ik mijn tentje ergens langs de oever van de Vecht opzetten. Even een veilige plek opzoeken.
    Morgen loop ik waarschijnlijk weer over de grens. Dan loop ik verder door Twente.

    Op de kaart is dit stuk Duitsland een rare hap uit Nederland. Deze vreemde grens is hier trouwens erg oud, ouder dan Nederland of Duitsland zelf.

    1548


    Naar de eerste dag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/ en https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2041189187

    Het vorige verslag: https://eilt.blog/2025/03/28/pastorie/  en https://www.komoot.nl/tour/2123103025

    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/03/30/nooit-alleen/

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.nl/tour/2125336164

  • Vrijdag 28 maart 2025 – van Zwartemeer naar Weiteveen
    (Dag 6)

    ‘k Laat Herman even wachten want ik heb besloten eerst naar het zuiden te lopen. De nieuwe eindbestemming hou ik nog even geheim…

    Vandaag ben ik gestart bij de bushalte in Zwartemeer, waar ik de vorige keer ben gestopt. Een mooie route maar ik moet wel weer erg wennen aan het gewicht op mijn rug. Misschien koop ik onderweg een lichtere tent!

    De paden waren vooral door het veengebied – een mooi landschap met meertjes, heide en berkenbos. Vlak voor Nieuw Schoonebeek besloot ik via Google Maps een slaapplek te zoeken. Ik dacht een B&B gevonden te hebben in Nieuw Schoonebeek en besloot die meteen telefonisch vast te leggen.

    Uitzicht vanaf het balkon van mijn slaapplek

    Na het gesprek ontdekte ik dat de slaapplek in Weiteveen was, dus moest ik een paar kilometer terug lopen. Volgende keer leesbril opzetten 🧐

    Ik slaap naast de Rooms Katholieke kerk van Weiteveen in de voormalige pastorie, nu het Veenloopcentrum. Het dorp was vroeger een soort katholieke enclave.
    De pastoor heeft tegenwoordig veel kerken in zijn werkprogramma, maar hij heeft maar één pastorie nodig – dus krijgen veel huizen een andere bestemming. Het is een prachtig gebouw met ruime kamers. Ik ben vannacht de enige gast.

    Naar de eerste dag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/ en https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2041189187


    Het vorige verslag: https://eilt.blog/2025/03/07/bij-de-grens/ en https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2085480124


    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/03/29/door-de-halve-hap/

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.nl/tour/2123103025

  • Vrijdag 7 maart 2025 – van Emmen naar Zwartemeer (Dag 5 van de wandeltocht vanaf mijn huis in Veendam naar het startpunt van de Hermannsweg).

    Vandaag weer gestart bij de bushalte waar ik de vorige keer ben gestopt: het treinstation van Emmen. Daarna met een grillige omweg door het veengebied tussen Emmen en de Duitse grens gewandeld. Verrassend mooi gebied! Op sommige plekken is nog steeds een metersdikke laag veen aanwezig. 

    meertje bij Zwartemeer

    Het was een warme, zonnige dag – ik was veel te warm gekleed. Het was een dag voor korte mouwen en een korte broek.

    De natuur staat op het punt om te exploderen in de lente. Ik zag al een libelle en een vlinder. Bijen al op zoek naar eten. Vogels met takjes in hun bek. Prachtig.

    veerverbinding

    Volgende keer wandel ik over de grens naar Duitsland. Eind maart ga ik dus ‘serieus’ reizen, met de grote rugzak. Zie ook https://youtube.com/shorts/bWz-cd1f_Gc?si=Fjy0AtGyHfK4A27r 

    Maar voordat ik die etappe start wil ik mijn eigen wandelroute controleren: het Damsterdieppad! Zie damsterdieppad.nl 

    Naar de eerste dag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/

    Het vorige verslag: https://eilt.blog/2025/02/20/puddingbroodje/  

    Het volgende verslag naar Hulst: https://eilt.blog/2025/03/28/pastorie/

    Het volgende verslag naar de Hermannsweg: volgt nog

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2085480124 

    hunebed bij Emmen

  • De route naar Herman moet even wachten – deze week besloot ik om eerst een wandeling te testen rondom Blauwe Stad.

    De Blauwe Stad is een nieuwe plaats tussen Midwolda en Winschoten, aan het (ook nieuwe) Oldambtmeer. Oorspronkelijk was het de bedoeling om hiermee families uit het westen van ons land naar het noorden te lokken. Een film op YouTube was mijn reden om daar eens te gaan wandelen –

    Deze route bleek prachtig – al waren er wat minder boeiende stukken bij. De start was bij het treinstation Scheemda en de finish bij station Winschoten.

    Eén van de hoogtepunten was het bos achter de Ennemaborg – een lang recht pad brengt je naar de 14de-eeuwse borg zelf toe. In het bos leven het hele jaar door een kudde konikpaarden – echt winterharde dieren dus. https://www.groningerlandschap.nl/landschappen/natuurgebieden/landgoed-ennemaborg/ 

    De dieren hebben een schutkleur, ze bleken vlak naast mij tussen de bomen te staan. Dat was even schrikken, helemaal vergeten een foto te maken…

    In Midwolda stond in de middeleeuwen een grote romaanse kerk met maar liefst vier hoge torens. Door de groei van de Dollard stond dit ongewone gebouw uiteindelijk buitendijks en is verloren gegaan. Jaren later wist men weinig meer over het uiterlijk van de kerk, men dacht dat er geen afbeeldingen van waren.

    De huidige kerk is veel jonger (1738). De deur was los – ik moet dan natuurlijk even binnen kijken. De brede kerkzaal wordt nog maar zelden voor kerkdiensten gebruikt maar is geregeld open voor bezichtigingen. https://www.kerkmidwolda.nl 

    Ik kreeg een rondleiding en zelfs een kort stukje orgelspel op het Hinsz-orgel uit 1772 – meteen een cd gekocht. En een Short gemaakt: https://youtube.com/shorts/0-SxltT1TCA 

    En… er bleek toch een afbeelding van de oude kerk te zijn.

    Onderweg waren er fraaie vergezichten over het meer. Ik heb prachtige foto’s kunnen maken terwijl de zon langzaamaan naar de horizon afdaalde.

    Route (met veel foto’s) op Komoot https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2073797195

  • Donderdag 20 februari 2025 – van Borger naar Emmen

    (Dag 4 van de wandeltocht vanaf mijn huis in Veendam naar het startpunt van de Hermannsweg)

    Vandaag weer gestart bij de bushalte waar ik de vorige keer ben gestopt. Dat gaat me misschien nog 1 keer lukken, daarna moet ik ergens onderweg overnachten. Waarschijnlijk ga ik ergens in maart de grote rugzak inpakken en ‘echt’ op pad.

    Vandaag dus gestart in Borger. Na een pauze met een puddingbroodje en koffie verder over het hoogste deel van de Hondsrug. 

    TIP: de app van AHN (Actueel Hoogtebestand Nederland) laat de hoogtes in Nederland heel gedetailleerd zien. Altijd handig als de dijken doorbreken 😉

    Het weer was grijs met nu en dan een spatje regen. Tijdens de wandeling verdween de sneeuw meer en meer… Blijkbaar gaan we nu echt richting lente! Ik hoorde diverse vogels voorzichtig zingen. Als je toch een app gaat installeren: ik neem aan dat jullie Merlin al kennen. Die herkende van een drietal vogels al de geluiden.

    Volgende week hoop ik verder te lopen vanaf Emmen naar de grens

    Naar de eerste dag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/

    Het vorige verslag: https://eilt.blog/2025/02/07/hunebedden/ 

    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/03/07/bij-de-grens/

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2062289994

  • Vrijdag 7 februari 2025 – van Drouwen naar Borger 

    Dag 3 – Hunebedden

    Ik zal jullie niet langer in spanning houden over Herman. Helemaal onderaan vertel ik het geheim…

    Vandaag weer gestart bij de bushalte waar ik de vorige keer ben gestopt. De route volgde de Hondsrug. Een lage rand van heuvels  ontstaan in één van de ijstijden. Deze Drentse Pyreneeën zijn nederig maar we houden wel van ze! 

    Bij deze korte etappe heb ik wel zes hunebedden gezien!

    Hunebed bij Bronneger

    Omdat ik onderweg een familie hielp bij het maken van wat groepsfoto’s, hebben zij mij bij een hunebed op de foto gezet. Ik vergeet soms om mijzelf vast te leggen – er zijn vakanties geweest waar ik nauwelijks kon bewijzen dat ik er ook bij was…

    Onderweg besloot ik om het Hunebedcentrum in Borger te bezoeken. Even uit die ijskoude wind. Leuk museum, ook voor kinderen geschikt. 

    Ook geschikt voor kinderen…

    Dit jaar is het 150 jaar geleden dat er een beeld werd onthuld van Arminius (in Duitsland Hermann genoemd). Herman heeft ruim tweeduizend jaar geleden de Romeinen vernietigend verslagen. Ter ere van deze overwinning werd hij op een voetstuk gezet, niet ver van de plek waar men dacht dat die slag was geleverd. Het opkomend nationalisme had in de negentiende eeuw zijn helden nodig!  Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Hermannsdenkmal. Ook het wandelpad de Hermannsweg loopt langs dit beeld.

    Ik wil die bekende route lopen maar daarvoor wil ik eerst een eigen weg volgen naar Rheine (waar de Hermannsweg begint). In februari loop ik met de kleine rugzak tot de grens. Eind maart wil ik starten met de grote rugzak. Geen heel lange wandeling maar wel prachtig!

    Weten jullie eindelijk wie Herman is!

    Naar de eerste dag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/

    Het vorige verslag: https://eilt.blog/2025/02/05/langs-de-hunze/ 

    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/02/20/puddingbroodje/

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2045692006 

    De zwerfstenen kwamen met het ijs uit het verre noorden

  • Woensdag 5 februari 2025 – van Bareveld naar Drouwen

    Dag 2 – Het Hunzedal 

    Eerder heb ik hier gezegd dat ik dit jaar van Noord Denemarken naar Straatsburg wilde lopen. Maar door werkzaamheden aan mijn woning zou ik dat waarschijnlijk halverwege moeten onderbreken. Niet ideaal, daarom stel ik die wandeling uit – waarschijnlijk naar 2026.

    Dit jaar mik ik daarom op twee kortere lange wandelingen. Deze en eentje in de nazomer. Tussendoor loop ik ook van Veendam naar Holwerd, om daar het Rondje Ameland te doen. Misschien zie ik sommigen van jullie daar ook. Zie https://rondjeameland.nl/ 

    Vandaag gestart bij de bushalte waar ik de vorige keer ben gestopt. Een groot deel van de route ging door het dal van de Hunze. Daarna heb ik de Hondsrug beklommen naar de finish van vandaag. De Hunze is een oeroude rivier, ontstaan tijdens de ijstijd. De kronkels in de loop die men in de vorige eeuw heeft rechtgetrokken heeft men de laatste jaren weer hersteld. Dat ziet er mooi uit!

    Vrijdag hoop ik de volgende etappe te lopen op weg naar Herman. Dan hoop ik meer te kunnen vertellen over deze bijzondere man. Misschien moet ik hem eerst even een bericht sturen dat ik eraan kom want de vorige keer was hij niet blij met bezoek…

    Het vorige verslag: https://eilt.blog/2025/02/03/de-oude-veenkolonien/

    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/02/07/hunebedden/

    Terug naar Eilt.nl: https://www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2043527193

    Bij de herbouw van deze molen bij Gasselternijveen is een foutje gemaakt. De binnenmaten hebben ze gebruikt bij het metselen van de buitenkant. Zo krijg je een slanke molen!

  • Maandag 3 februari 2025 – van Veendam naar Bareveld 

    Dag 1 – Proloog van mijn wandeling naar Herman.

    Vandaag besloot ik alvast het eerste deel van mijn Lange Wandeling 2025 te lopen.

    Vanaf mijn woonplaats Veendam naar Bareveld in Drenthe. Geen enorme afstand en terug met de bus. Dus ik had zeker geen grote rugzak nodig, want voorlopig slaap ik nog gewoon thuis.

    De Oude Veenkoloniën zijn een eeuwenoud landschap. Ontstaan vanaf de zeventiende eeuw door de turfwinning. Vreemd idee dat de grond hier eerder ongeveer vier meter hoger was!

    Maar dat hoogveenmoeras is nu verdwenen. De grond die overbleef was niet heel vruchtbaar, maar werd met ‘mest’ uit de stad Groningen verbeterd.

    Toen later de kunstmest kwam waren de boeren zo dankbaar dat ze een monument hebben opgericht!

    Later deze week hoop ik de volgende etappe van deze wandeling naar Herman te lopen.

    Wie Herman is (en waarom ik hem niet gewoon kan bellen) vertel ik een volgende keer.

    Het volgende verslag: https://eilt.blog/2025/02/05/langs-de-hunze/

    Terug naar Eilt.nl: www.eilt.nl

    De link naar Komoot (met nog meer foto’s): https://www.komoot.com/nl-nl/tour/2041189187