Best bijzonder dat ik dit jaar nauwelijks regen heb gehad tijdens het wandelen. Maar vandaag was het raak. Vooral de laatste kilometers werd ik erg nat.
De route die ik heb gelopen is het eerste deel van het Ziltepad. Mijn eigen start en finish was bij mijn tentje. De route zelf is tien kilometer maar met het stuk vanaf de camping heb ik totaal zo’n 17,5 afgelegd.
Grijze lucht boven Huisduinen en vuurtoren de Lange Jaap
Tijdens het wandelen heb ik Den Helder bekeken vanaf de hoge dijk. Daarna heb ik langs het Marinemuseum en door het centrum gelopen. Overal op de route zag je resten van vestingwerken en bunkers. De marine zit ingebakken in de plattegrond van deze stad.
Zondag was een luie dag. Even wat leesachterstand weggelezen en een wandeling naar de kerk gelopen. De oude Zeemanskerk was helaas gesloten. Ook even snel opnieuw het museum Kaap Skil bezocht om (speciaal voor jullie) een foto te maken van die unieke jurk 👗
De beroemde Jurk, gevonden in een eeuwenoud scheepswrak op de Waddenzee bij Texel
Maandag was het hoog tijd om te vertrekken naar het zuiden van Texel. Voor mijn doen was ik vroeg wakker – de vogels waren erg actief rond mijn tentje.
Interieur Burghtkerk in Den Burg
De route ging vandaag via de grootste plaats van Texel, Den Burg. Daar bleek het erg druk te zijn vanwege de markt. Na een koffie en een kort bezoek aan de oude kerk liep ik over mooie paden richting het Wad. Daarna over een zanddijk naar de Veerhaven. Niet om de boot naar de vaste wal te nemen – maar voor een vette hap om mijn gewicht weer op peil te brengen 😁
Zanddijk
Ik wilde naar een camping 🏕️ vlakbij de veerhaven zodat ik dinsdag officieel met het Ziltepad in Den Helder kan beginnen: dat leek me een goede bestemming. Helaas was er geen beheerder aanwezig, en op mijn voicemail kwam geen reactie. Een tweede camping was volgens een bordje “vol”. Al met al vandaag 22 kilometer gelopen. Toen besloot ik om toch naar de vaste wal te gaan en daar een camping te boeken.
Onderzeeër in Den Helder
Dat eerste “officiële” stukje van het Ziltepad is een rondwandeling vanaf de veerhaven in Den Helder. De dag daarop gaat de “zwarte route” van het Ziltepad beginnen. Die “zwarte route” noem ik zo omdat het de zwarte lijn is op de kaart. De rondwandelingen zijn blauw (en kan ik zonder de zware rugzak lopen). Zwart is dus vaak met volle bepakking, blauw met alleen de buikzak. Kijk maar mee op de kaart!
Detail van de kaart
Maar misschien loop ik nu eerst een paar dagen met licht gewicht.
De campingbeheerder van de nieuwe camping bleek uit Veendam te komen! Kleine wereld. Zie www.camping-uitzicht.nl
Drie en vier eeuwen geleden lag de zee bij Oudeschild vaak vol met schepen die zich klaar maakten voor lange reizen🧭. Soms gingen ze hier wachten op een goede wind. Vanaf Amsterdam en andere havensteden aan de toenmalige Zuiderzee moest men hier langs varen – het Noordzeekanaal bestond nog niet.
De schepen gingen vanaf hier alle richtingen op. Wereldwijd, naar het noorden, oosten, zuiden en westen. Ook veel Texelaars vonden hun brood in deze scheepvaart.
Maquette in de kelder van het museum
Over de geschiedenis van die handel en de minder fraaie gevolgen gaat een deel van het museum Kaap Skil in Oudeschild.
Met veel opgedoken spullen van schepen die voor de rede van Texel zijn gezonken. En in de kelder een enorme maquette van het oude Oudeschild, compleet met scheepsmodellen en veel info.
Gevondenflessen begroeid met zeepokken
Een heel bijzondere vondst is een inmiddels beroemde eeuwenoude jurk die bijna onbeschadigd is geborgen. Ik had hierover eerder een spannende podcast beluisterd en wilde het met eigen ogen zien. Hier: https://npo.nl/luister/podcasts/898-de-jurk-en-het-scheepswrak Helemaal vergeten om er een foto van te maken maar gelukkig had Nijntje een eigen versie aan.
Nijntje met de beroemde Jurk
Misschien ga ik morgen er weer even langs voor een foto (lang leve de Museumkaart!).
Het is een veelzijdig museum met een molen en gerestaureerde oude huisjes.
Ook was er juttersmuseum op het terrein. Ongelooflijk wat je allemaal op het strand kan tegenkomen!
Gisteren kwam ik onderweg langs een terrein van Natuurmonumenten. Een paar gidsen hadden daar een soort pipowagen met alle informatie. Leuk gesprek gehad.
Ze vroegen er niet naar, maar ik besloot ter plekke lid te worden van die club. Ik kreeg een metalen waterfles cadeau – had ik net nodig ☺️
Overstap over een hek. Het hout bleek rot maar het ging net goed.
Tijd om te vertrekken naar een andere camping. Noord Texel heb ik voldoende bekeken, voor nu.
De route ging vandaag vooral langs de waddendijk. Dit deel van het eiland is landbouwgebied. Toch was het best druk met toeristische fietsers. Opvallend: alleen maar e-bikes gezien. Maar mooi dat fietsen weer populairder is geworden door de hulpmotor. Misschien waren het vooral Duitsers maar ook de helm is hier blijkbaar met een opmars bezig 🚵
Onderweg ook een pontje genomen, over een polderkanaal. Ik moest me met een touw op een katrol naar de overkant varen, maar een enthousiaste Duitser hielp. Helaas vergeten een foto te maken.
Wandelen op Texel is prachtig maar ik durf de conclusie te trekken dat dit vooral een fiets-eiland is.
Ik ben minder ver gekomen dan ik van plan was. Op een gegeven moment vond ik het genoeg voor vandaag, ruim 20 kilometer gelopen – ook hoorde ik in de verte onweer🌩️ Wandelen tussen bliksem en donder is geen goed idee.
Uiteindelijk bleef het op Texel rustig en droog.
Graspad langs golfterrein
De nieuwe camping is vier keer duurder dan de vorige maar dat kan je ook wel zien. Modern en goed onderhouden sanitair. Perfecte grasvelden voor de tent. Een keuken en een huiskamer maken het helemaal af. De vergelijking met de vorige camping gaat sowieso mank want die was primitiever en alleen voor leden van de NTKC 🏕️
Hier blijf ik dit weekend. Het afscheid van Texel stel ik nog even uit ☺️
Gisteren had ik mooi wandelweer maar wel een stevige koude bries. Vandaag was het gewoon warm en zonnig. Zo mooi dat ik zelfs onderweg even heb liggen zonnebaden.
Het plan was om de Slufter te gaan bekijken. Via het strand kwam ik bij die slenk. Heel veel jaren heeft men geprobeerd om dit water af te dammen. Maar tegenwoordig is dat zeewater welkom in het vlakke land achter de duinen. Heel veel bijzondere planten groeien en bloeien hier.
Engels gras
En vogels hebben hier hun nesten. “Heb je de lammergier gezien”, vroegen twee wandelaars die me tegemoet kwamen. Aha, daarom staan de uitkijkpunten vol met mannen met lange lenzen op hun fototoestel! Vogels kijken is vooral een mannenhobby?
Geen lammergier
Ik was vooral op de uitkijk naar loslopende koeien want daar heb ik in het verleden wat avonturen mee beleefd…
Helaas heb ik nog geen lammergier gezien. Dat moet bijzonder zijn zo’n ‘vliegende garagedeur’. Misschien zie ik hem morgen als ik langs de Waddenzee ga wandelen.
Gewone zoutmelde
Slufter is een wat zuigende naam maar dat komt misschien door de overeenkomst met het woord slurf. Ik ben fan van de onomatopee (klanknabootsing), zoals piepen, kraken, kwaken, bros en breken. Maar Slufter is geen klank, toch?
Bij het schrijven van dit stukje lig ik heel ontspannen op mijn matras en luister ik wat muziek. Ik viel dus in slaap. Mogelijk heb ik gesnurkt (ook een onomatopee, denk ik).
Iemand vroeg me eens: “waar denk je aan als je wandelt?” Want helemaal nergens aan denken dat lukt niemand, toch? Goeie vraag, moet ik toch een keer over nadenken…
Het landschap en de route vragen natuurlijk om aandacht. En soms zit ik na te denken over de volgende slaapplek of over de boodschappen die ik misschien nog moet doen. Het huishouden gaat gewoon door ook al draag je dat huishouden op je rug 😁
Vandaag liep ik met alleen de kleine buikzak. Een buikzak staat volgens mij niet in het woordenboek maar de betekenis zal duidelijk zijn. Zo’n tas is handig als je onderweg snel iets nodig hebt – want iedere keer de grote rugzak af doen als je water, geld of sunblock nodig hebt is omslachtig.
De route
De route was rondom de vuurtoren. Heen via het strand en terug via De Cocksdorp en langs het golfterrein. Onderweg bij een strandtent een kop koffie gehad met een warme Luikse wafel. En wat boodschappen gedaan bij de Plus. Een heel gewone dag, daar hoef ik niet zoveel bij na te denken.
Vandaag heb ik de kracht en de zwakheid van het Nederlandse openbaar vervoer getest. Twee treinen, vier bussen en een veerboot brachten me naar de eindbestemming. Daarnaast nog wat kilometers gelopen om het af te maken.
Bijna alles ging goed, alleen miste ik een aansluiting omdat er op het laatste deel van de Afsluitdijk een file ontstond waarin mijn bus vanaf Leeuwarden ook vast stond.
Het is fluitenkruid-tijd
Het eiland Texel is zo groot dat het eilandgevoel een beetje verloren gaat, maar het is wel een mooie plek. Omdat ik straks het Ziltepad vanaf Den Helder wil gaan lopen heb ik besloten om eerst een paar dagen op dit eiland te gaan oefenen.
Ik moest eerst nog wat zand van de camping bij Hamburg uit de tent schudden …
De eerste drie nachten is camping De Slufter bij De Cocksdorp in het noorden van Texel mijn honk. Later hoop ik nog op een andere camping in het zuiden een plek te vinden. Omdat ik lid ben van de NTKC heb ik toegang tot De Slufter als mede-eigenaar. Het is een prachtig natuurlijk terrein zonder poespas. Afwisselend duinen en struiken met veel kleine en grotere veldjes. Ik probeer altijd een plek te vinden waar ’s morgens vroeg de zon op de tent schijnt. Morgen maar zien of dat is gelukt 🌞
In dit dagboek schrijf ik soms over ontmoetingen onderweg. Meestal zijn dat wandelaars die me tegemoet komen. De kans dat je mensen spreekt die dezelfde richting opgaan is natuurlijk kleiner. Maar soms lukt dat, bijvoorbeeld als ze je inhalen tijdens een pauze.
Als ze een stukje met je meelopen is dat best fijn. Even bijpraten en routes uitwisselen. Heel soms kan ik ze blijven volgen via Instagram of een blog.
Is toch een soort verbinding, een nietje dat twee verhalen met elkaar verbindt.
Na Pinksteren is de start van het tweede deel van mijn Lange Wandeling. Het spiksplinternieuwe Ziltepad is mijn gids. Soms neem ik een omweg, bijvoorbeeld voor een camping.
Ook neem ik soms een uitstapje naar een Waddeneiland. Ik wil beginnen met een bezoek aan Texel.
Inpakken om verder te reizen is bij kamperen een hele procedure. Soms kan ik jaloers kijken naar mensen in een camper die wat dingen binnen zetten en kunnen wegrijden.
Ik kan pas vertrekken als alles zorgvuldig is ingepakt in de rugzak. Maar vandaag is het iets gemakkelijker want bij veel punten denk ik: “dat doe ik wel als ik thuis ben”. Geen huishoudelijke werkzaamheden en niet eerst de tent laten drogen – dat kan allemaal thuis wel. Het hoeft deze keer niet allemaal heel precies want dat zoeken we straks wel uit.
Het viel me op (net als bij de heenreis) dat het busstation in Hamburg een verzamelplek is van mensen die door de kieren van de maatschappij zijn gevallen: daklozen, bedelaars en verslaafden. Toen ik bij een Turkse kebabzaak vlakbij wat ging eten, zag ik door het raam een jongen bedelen bij een jongeman die buiten op een bankje zat. Deze stond op en bracht die jongen naar binnen. Hij bestelde en betaalde eten voor hem.
Rustige muziek onderweg op mijn koptelefoon
De Flixbus vertrok redelijk op tijd vanaf Hamburg. Wat doe je als je uren in een bus moet zitten? Ik schrijf en lees wat, ik luister naar een podcast en naar passende muziek. En ik kijk naar de regen buiten. In Groningen kon ik een vertraagde trein nemen zodat ik eerder thuis was – zo gaat dat soms bij vertraging ☺️ In Veendam aangekomen kwam ik bekenden tegen die me met de auto naar huis brachten. Ik heb de laatste maanden genoeg gelopen 😁 Volgende week gaat het avontuur verder. Vanzelfsprekend mogen jullie ook dan weer meelezen in mijn dagboek.
Vandaag is mijn voorlopig laatste volledige dag in Duitsland. Nog 1 nacht slapen in de zandbak die ze hier een camping noemen😑.
Ik heb de bevestiging van Flixbus dat ik morgen om 13:30 uur in Hamburg ZOB kan instappen en om 17:50 uur aankom bij het Hoofdstation in Groningen. Tijdens de heenreis bleken de opgegeven tijden een suggestie, ben benieuwd hoe dat nu gaat ⏳.
Vanmorgen wilde ik naar een dienst gaan⛪. Dus mijn lange broek en nette shirt opgediept uit mijn rugzak en daarna op weg. De route bleek erg mooi te zijn. Deze oever van de Elbe is heuvelachtig met veel bos. Google Maps bracht mij over zandpaden en trappen naar de Evangelisch Lutherse Sint Michaëlkerk in Sülldorf. Meestal verwacht ik van Google een asfaltweg maar hier bleken ze een beetje voor Komoot te spelen 🧭
Google volgt de laatste tijd een weg naar beneden als zoekmachine (de kwaliteit gaat volgens mij achteruit door minder betrouwbare AI). Heeft Google op gebied van routes een weg omhoog gevonden?
Dichte kerkdeur
Volgens de kerksite hadden ze een dienst met muziek om 10:30 uur maar toen ik daar aankwam bleek de bijeenkomst in een andere kerk te zijn. Die was lopend niet meer op tijd te halen. Volgende keer de kleine lettertjes van een site ook lezen 🫣
Ik heb daarna aan Komoot gevraagd om de route terug naar de camping te maken. Zo kon ik zien hoe groot de verschillen met Google zijn.
