Veel vriendelijke en behulpzame mensen langs mijn route!
Gisteren hebben jullie kunnen lezen over de hulp bij het vinden van een slaapplek.
Vandaag liep ik van die mooie plek over een rustig pad terug naar de Viking Way.
Ik wilde de pub van Sproxton bezoeken voor een hapje eten maar die bleek helaas gesloten. De eigenaresse van de pub zag mij staan en maakte sandwiches voor mij. Ik kreeg ook nog een zak chips mee!
Nee, zij wilde ook niets hebben want eerder vandaag had iemand anders haar ook voor niets geholpen.
Erg aardige mensen hier.
Kerk van Sproxton
In het gastenboek van de kerk in Sproxton geschreven dat ik onderweg ben naar huis. Zo voelt het nu echt.
Market Garden was de naam van het plan om de Duitsers te verslaan door een snelle opmars door Nederland.
Vanaf dit vliegveld vertrokken Britse en Poolse parachutisten om met die slag mee te doen. Ook de commandanten John Frost en Stanislaw Sosabowski vertrokken vanaf Saltby Airfield.
Helaas bleek Market Gardens te ambitieus en moest Holland de Hongerwinter nog meemaken…
Terwijl ik dit schrijf zit ik op het bankje bij het monument met de Britse, de Poolse en de Amerikaanse vlag.
Van mensen die aan het werk zijn bij de zweefvliegtuigen begrijp ik dat hier vorige week een herdenking is geweest.
Omdat het al laat is (ja, ik ben te laat vertrokken van Saxby) vraag ik ook meteen of ik hier kan slapen.
Geen enkel probleem, ze laten de deur van het toiletgebouw open staan. Mijn tentje staat op een prima plek.
Lekker vroeg gestart vanaf het veldje waar mijn tentje gratis stond…
Uitzicht
Gelukkig was vlakbij een winkeltje open deze zondagmorgen, zodat ik kon ontbijten. Dat zie je vaker hier dat winkels zondag open zijn tot 12 uur – dan kan men zijn zondagskrant ophalen.
Leuke route vandaag met mooie uitzichten door de hoogteverschillen. Dit gebied heet Rutland en is het kleinste graafschap van Engeland. Tenminste bij laagwater in Zuid-Engeland, bij hoogwater daar is de Isle of Wight het kleinste graafschap 😆
Ik moest dus wel klimmen en afdalen. Soms stond er een waarschuwing langs de weg voor fietsers.
Afstappen
Toen ik jaren geleden in Engeland aan het fietsen was heb ik zo’n bord weleens genegeerd. Dat was erg spannend, alles aan de fiets rammelde. Ik durfde niet te remmen, omdat ik bang was de controle (en de remblokjes) te verliezen.
Ik had vandaag even een zwak moment waardoor ik een hotel heb geboekt – oorspronkelijk wilde ik kamperen ⛺
Het hotel deed me heel even aan Fawlty Towers denken vanwege de trappen omhoog en weer naar beneden om de kamer te bereiken. De vloer van mijn kamer golft op en neer als iemand in de gang voorbij loopt…
Ook wat geëxperimenteerd met het bouwen van een nieuwe website voor mijn domein Eilt.nl.
Het experimenteren is hier op Eilt.blog te volgen.
Kortom alles gedaan behalve wandelen…
Overigens wel het terrein van mijn herberg bekeken.
De Sibson Inn is een oud gebouw met bijgebouwen (die vroeger misschien stallen zijn geweest). Heel sfeervol. De keuken maakt lekkere en degelijke Engelse gerechten. Een beetje jammer dat je er heel moeilijk kan komen zonder auto.
Deze zaterdag ben ik een beetje op zoek naar een slaapplek. Er zijn genoeg prachtige wandelingen maar erg weinig campings langs die routes. En om elke keer een hotel te kiezen vind ik te duur.
Als je in Komoot de route van vandaag bekijkt zie je veel rechte lijnen. Dat zijn meestal oude Romeinse wegen die ik heb gevolgd. Veel van die oude routes zijn verdwenen onder asfalt maar soms zijn het prachtige stille landweggetjes.
Ik schrijf dit verslag in de tuin van The Blue Bell. Een drukke en gezellige pub waar ik straks een hapje ga eten. De herbergier wist plekken waar ik mijn tent kan neerzetten.
Deze pub werd mij aangeraden door een oudere dame die een aantal mijl met mij is meegelopen.