Eilt.blog

Woensdag 12 juni 2024. 

Van Saltby Airfield naar Sedgebrook

Na een lekker lange nachtrust (ondanks het kabaal van de duiven) ben ik weer vertrokken over de Viking Way. De voorzieningen bij het vliegveld waren prima. Wastafels, douches, alles was aanwezig.

De route ging eerst bijna recht naar het noorden. 

Voor een hapje eten in Denton heb ik een aantal kilometers omgelopen. 

Fish & chips, soep vooraf en Sticky Toffee-pudding na. Lekker! 

Het landschap is nu minder vlak. Gelukkig vallen de stijgingspercentages nog mee. Dat gaat later veranderen, denk ik 😅

Komend weekend wil ik in Lincoln doorbrengen. Dat is haalbaar als er niets raars op mijn pad komt.

Maar helaas werkt de route niet echt mee. Na een mooi stukje over een jaagpad kwam er een soort Parijs-Dakar. De Viking Way werd duidelijk druk gebruikt door terreinwagens. Grote plassen met plakkerige klei – links en rechts braamstruiken. 

Een vastgelopen auto blokkeerde het pad. De inzittenden waren nergens te bekennen. Lopend kwam ik nog zo’n 50 meter verder maar toen moest ik het ook opgeven. 

Het alternatief liep door het dorp Sedgebrook. Misschien is dit dorp een mooie plek om te overnachten? 

Even rondgevraagd. Uiteindelijk kreeg ik toestemming van de koster om te slapen op gewijde grond. 

Mijn tentje staat namelijk op een kortgeleden ingewijd veldje – hier komt de uitbreiding van het bijna volle kerkhof. 

De koster liet mij enthousiast het kerkhof en de kerk zien. Inderdaad een mooi oud gebouw en zo te zien een bruisende gemeente. 

De adellijke Schotse familie die hier een Estate heeft blijkt nog steeds veel aanzien in het dorp en de kerk te hebben. Ze kennen de koning persoonlijk en hebben een zetel in het Hogerhuis, de senaat in Londen. 

De kraaien van het kerkhof maken nu nog veel kabaal maar die zullen straks ook wel gaan slapen. 

Tot morgen! 

De link naar Komoot (met nog meer foto’s):

https://www.komoot.nl/tour/1643410814?ref=aso

Mijn Lange Wandeling 2024 is vandaag al toe aan dag 88.

De eerste dagen zette ik de verslagen nog op Blogspot maar die site werd erg traag.

De eerste dag is hier te vinden: https://eiltzandvoort.blogspot.com/2024/03/dag-1-schoenen.html

Daar kan je doorklikken naar de volgende dagen.

De volledige collectie “Lange Wandeling 2024” staat ook op een kaart bij Komoot. De dagen kan je openen door op de route te klikken. Zie https://www.komoot.com/nl-nl/collection/2601269/-lange-wandeling-2024

Dinsdag 11 juni 2024. 

Van Saxby naar Saltby Airfield

Veel vriendelijke en behulpzame mensen langs mijn route! 

Gisteren hebben jullie kunnen lezen over de hulp bij het vinden van een slaapplek. 

Vandaag liep ik van die mooie plek over een rustig pad terug naar de Viking Way. 

Ik wilde de pub van Sproxton bezoeken voor een hapje eten maar die bleek helaas gesloten. De eigenaresse van de pub zag mij staan en maakte sandwiches voor mij. Ik kreeg ook nog een zak chips mee! 

Nee, zij wilde ook niets hebben want eerder vandaag had iemand anders haar ook voor niets geholpen. 

Erg aardige mensen hier.

In het gastenboek van de kerk in Sproxton geschreven dat ik onderweg ben naar huis. Zo voelt het nu echt. 

Langs Saltby Airfield gewandeld dat nu in gebruik is als zweefvliegveld. In de Tweede Wereldoorlog speelde deze plek een grote rol. Onder andere bij D-day én bij Market Garden.

Market Garden was de naam van het plan om de Duitsers te verslaan door een snelle opmars door Nederland. 

Vanaf dit vliegveld vertrokken Britse en Poolse parachutisten om met die slag mee te doen. Ook de commandanten John Frost en Stanislaw Sosabowski vertrokken vanaf Saltby Airfield. 

Helaas bleek Market Gardens te ambitieus en moest Holland de Hongerwinter nog meemaken…

Terwijl ik dit schrijf zit ik op het bankje bij het monument met de Britse, de Poolse en de Amerikaanse vlag. 

Van mensen die aan het werk zijn bij de zweefvliegtuigen begrijp ik dat hier vorige week een herdenking is geweest. 

Omdat het al laat is (ja, ik ben te laat vertrokken van Saxby) vraag ik ook meteen of ik hier kan slapen. 

Geen enkel probleem, ze laten de deur van het toiletgebouw open staan. Mijn tentje staat op een prima plek. 

Het is een mooie dag! 

De link naar Komoot (met nog meer foto’s):

https://www.komoot.nl/tour/1641428686?ref=atd

Maandag 10 juni 2024. 

Van Barnsdale naar Buckminster, slaapplek in Saxby.

Zonder dat ik het wist heb ik gisteren al een stukje van de Viking Way gelopen. Een mooi stukje langs een stuwmeer. 

Vandaag die route verder gevolgd – uiteindelijk moet die me naar de veerboot in Hull brengen. 

Maar dat heeft geen haast. 

Gisteren was het droog maar vandaag wisselden zon en regen elkaar af. Met daarbij hevige wind over het open heuvellandschap. 

Gelukkig kan mijn stormparaplu het allemaal aan.

Op 1 deel van de route ging het erg moeilijk: veel water en zuigende klei haalden mijn snelheid naar beneden. 

Het was ook best glibberig. Met daarbij een dichte begroeiing. 

Agressief sloeg ik met mijn paraplu de brandnetels plat. 

Gelukkig weinig omgelopen, de route werd goed aangegeven. Jammer dat het gedeeltelijk langs wat drukke asfaltwegen liep. 

Bij het eindpunt in Buckminster ging ik boodschappen doen in de dorpswinkel . Ik vroeg aan de dame achter de kassa of zij een plek wist voor de tent. 

Dat moest ik aan Buckminster Estates vragen. Dat familiebedrijf is eigenaar van alles hier. 

Buiten de winkel sprak ik met een man die ook net uit de winkel kwam. Hij wist misschien wel een plek. 

Hij belde met een vriend en nodigde me uit om mee te rijden met zijn busje naar het terrein van die vriend in Saxby.

Het bleek een prachtige plek te zijn. Een mooi cirkelvormig veldje met een prachtig uitzicht. 

Het is wel een afstand terug naar de Viking Way maar dat is niet onoverkomelijk. Morgen loop ik verder! 

De link naar Komoot (met nog meer foto’s):

https://www.komoot.nl/tour/1639738417?ref=aso

Zondag 9 juni 2024. 

Van Easton on the Hill naar Barnsdale. 

Lekker vroeg gestart vanaf het veldje waar mijn tentje gratis stond…

Gelukkig was vlakbij een winkeltje open deze zondagmorgen, zodat ik kon ontbijten. Dat zie je vaker hier dat winkels zondag open zijn tot 12 uur – dan kan men zijn zondagskrant ophalen. 

Leuke route vandaag met mooie uitzichten door de hoogteverschillen. Dit gebied heet Rutland en is het kleinste graafschap van Engeland. Tenminste bij laagwater in Zuid-Engeland, bij hoogwater daar is de Isle of Wight het kleinste graafschap 😆

Ik moest dus wel klimmen en afdalen. Soms stond er een waarschuwing langs de weg voor fietsers.

Toen ik jaren geleden in Engeland aan het fietsen was heb ik zo’n bord weleens genegeerd. Dat was erg spannend, alles aan de fiets rammelde. Ik durfde niet te remmen, omdat ik bang was de controle (en de remblokjes) te verliezen.

Ik had vandaag even een zwak moment waardoor ik een hotel heb geboekt – oorspronkelijk wilde ik kamperen ⛺ 

Het hotel deed me heel even aan Fawlty Towers denken vanwege de trappen omhoog en weer naar beneden om de kamer te bereiken. De vloer van mijn kamer golft op en neer als iemand in de gang voorbij loopt… 

De link naar Komoot (met nog meer foto’s):

https://www.komoot.nl/tour/1638038343?ref=aso

Vrijdag 7 juni en zaterdag 8 juni 2024. 

Van Water Newton naar Easton on the Hill.

Vrijdag een boek gelezen en de was gedaan. 

Ook wat geëxperimenteerd met het bouwen van een nieuwe website voor mijn domein Eilt.nl. 

Het experimenteren is hier op Eilt.blog te volgen.

Kortom alles gedaan behalve wandelen… 

Overigens wel het terrein van mijn herberg bekeken. 

De Sibson Inn is een oud gebouw met bijgebouwen (die vroeger misschien stallen zijn geweest). Heel sfeervol. De keuken maakt lekkere en degelijke Engelse gerechten. Een beetje jammer dat je er heel moeilijk kan komen zonder auto.

Deze zaterdag ben ik een beetje op zoek naar een slaapplek. Er zijn genoeg prachtige wandelingen maar erg weinig campings langs die routes. En om elke keer een hotel te kiezen vind ik te duur. 

Als je in Komoot de route van vandaag bekijkt zie je veel rechte lijnen. Dat zijn meestal oude Romeinse wegen die ik heb gevolgd. Veel van die oude routes zijn verdwenen onder asfalt maar soms zijn het prachtige stille landweggetjes.

Ik schrijf dit verslag in de tuin van The Blue Bell. Een drukke en gezellige pub waar ik straks een hapje ga eten. De herbergier wist plekken waar ik mijn tent kan neerzetten.

Deze pub werd mij aangeraden door een oudere dame die een aantal mijl met mij is meegelopen.

Een echte pub is iets dat we in Nederland niet kennen. Het is een soort kruising tussen een café, een restaurant en een dorpshuis. Gezellig voor alle leeftijden en een centraal punt voor de buurt.

De link naar Komoot (met nog meer foto’s):

https://www.komoot.nl/tour/1635368087?ref=atd

Tijdens mijn Lange Wandeling 2024 merkte ik dat mijn blog wel erg langzaam werd.

Onderweg besloot ik daarom om mijn Komoot-pagina tijdelijk als dagboek te gebruiken. Dat werkt maar is niet ideaal.

Daarom ga ik de komende tijd experimenteren met WordPress.